iranzamin22.ir


این روزها دیدن فوردهای برانکو یا تویوتاهای FJ بازسازی‌شده در نمایشگاه‌های فروش آسان است اما پرداخت قیمت‌هایی شش‌رقمی برای خرید این قبلی خودروها برای بسیاری از افراد مقدور نیست؛ اما بجای چنین خودروهایی، می‌توان اس‌یووی‌های جذابی با قیمت‌های بسیار کمتری در بازار پیدا کرد. به همین دلیل لیستی از این اس‌یووی‌ها تهیه کرده‌ایم که همگی زیر پنج هزار دلار قیمت دارند. بسیاری از این خودروها به‌صورت استاندارد یا سفارشی به سیستم انتقال قدرت دو دیفرانسیل یا چهارچرخ محرک مجهز هستند و به همین دلیل از توانایی‌های آفرود مناسبی برخوردارند؛ بنابراین در دورانی که خیابان‌ها از کراس‌اوورهای بی‌مصرف پُر شده است، با پرداخت کمتر از پنج هزار دلار می‌توان اس‌یووی‌های جذاب و قدرتمندی خریداری کرد و با آن به دل طبیعت سفر نمود.

سوزوکی سایدکیک مدل ۱۹۹۸

قیمت: ۲,۶۶۰ دلار

سوزوکی سایدکیک مدل ۱۹۹۸ ارزان‌ترین خودروی این لیست است. این خودرو در انواع مختلفی قابل خریداری است ولی ما نسخهٔ دودر سافت‌تاپ آن‌را در نظر داریم. این خودروی کوچک ممکن است برای کسانی که در مناطقی با هوای گرم‌تر زندگی می‌کنند و به دنبال وسیلهٔ ارزان‌قیمتی برای ترددهای اطراف شهر هستند گزینهٔ بهتری باشد. البته در سایدکیک با تنها ۹۵ اسب بخار قدرت، از سرعت خبری نیست ولی هنوز هم می‌توان با پایین آوردن قسمت پشتی سقف از خورشید لذت برد. یک سیستم چهارچرخ محرک نیمه‌وقت نیز برای این ماشین وجود دارد که می‌تواند در مناطق ساحلی ویژگی سرگرم‌کننده‌ای باشد.

جیپ چروکی مدل ۲۰۰۱

قیمت: ۳,۸۰۰ دلار

نسل دوم جیپ چروکی که با کد داخلی XJ شناخته می‌شود، ظاهری کلاسیک را با توانایی‌های آفرود ترکیب کرده است. آخرین مدل نسل دوم این خودرو متعلق به سال ۲۰۰۱ بوده و زیر سقف قیمت پنج هزار دلاری ما قرار می‌گیرد. در سال‌های پایانی، چروکی XJ با یک پیشرانهٔ ۴ لیتری شش سیلندر خطی ارائه می‌شد که ۱۹۵ اسب بخار قدرت داشت. تمامی مدل‌های چروکی نیز به سیستم انتقال قدرت دو دیفرانسیل مجهز هستند اما این سیستم در دو نوع مختلف ارائه می‌شد؛ اما کسانی که خواهان یک چروکی XJ هستند باید عجله کنند چراکه قیمت این خودرو در حال افزایش است.

نیسان اکسترا مدل ۲۰۰۴

قیمت: ۴,۲۰۰ دلار

نیسان اکسترا یک اس‌یووی جمع‌وجور است که بر اساس پیکاپ میان سایز فرونتیر یا همان ناوارا ساخته شده بود. در حال حاضر می‌توان نمونه‌های پایانی نسل اول آن‌را با قیمتی زیر پنج هزار دلار پیدا کرد. البته اکسترا با پیشرانه‌های مختلفی ارائه می‌شد و بنابراین قیمت آن بسته به نوع موتور می‌تواند متفاوت باشد. موتور پایهٔ این ماشین یک نمونهٔ ۲٫۴ لیتری چهار سیلندر با ۱۴۳ اسب بخار قدرت است درحالی‌که موتور بعدی از نوع ۳٫۳ لیتری V6 با ۱۸۰ اسب بخار قدرت می‌باشد. بالاترین مدل اکسترا نیز به موتور ۳٫۳ لیتری V6 سوپرشارژ با ۲۱۰ اسب بخار قدرت مجهز است. اکسترا در حالت استاندارد به‌صورت دیفرانسیل عقب ارائه می‌شد اما امکان سفارش سیستم دو دیفرانسیل نیمه‌وقت هم برای آن وجود داشت که البته فعال کردن آن به‌صورت دستی انجام می‌گیرد. علاوه بر این، گیربکس ضریب سنگین و قفل دیفرانسیل عقب هم برای این اس‌یووی ژاپنی قابل سفارش بود؛ بنابراین هرچند تکنولوژی سیستم دو دیفرانسیل اکسترا به‌اندازهٔ دیگر خودروهای این لیست نیست اما این خودرو هنوز هم توانایی‌های زیادی در هر شرایطی دارد. وجود باربند بزرگ در این ماشین نیز امکان حمل وسایل زیادی را فراهم می‌کند.

رنجروور مدل ۲۰۰۲

قیمت: ۴,۲۲۵ دلار

رنجروور یکی از اولین اس‌یووی‌های پریمیوم دنیا محسوب می‌شود. هم‌اکنون اما آخرین مدل از نسل دوم این خودرو یعنی مدل ۲۰۰۲ آن‌را می‌توان با قیمتی کمتر از پنج هزار دلار خریداری کرد. رنجروور در این سال تنها با یک پیشرانهٔ ۴٫۶ لیتری V8 با ۲۲۲ اسب بخار قدرت و ۴۰۷ نیوتن متر گشتاور ارائه می‌شد که این نیرو توسط یک گیربکس چهار سرعتهٔ اتوماتیک انتقال پیدا می‌کرد. این خودرو همچنین به سیستم دو دیفرانسیل تمام‌وقت هم مجهز بود که راننده می‌توانست در شرایط لغزنده آن‌را در حالت ضریب سنگین قرار دهد. علاوه بر این، برای ارائهٔ سواری نرم امکان سفارش تعلیق بادی هم وجود داشت. البته هرچند نسل دوم رنجروور با توجه به استانداردهای زمان خودش خودرویی شیک، لوکس و با تکنولوژی بالا بود اما این روزها از قابلیت اطمینان ضعیف رنج می‌برد و بنابراین در خرید آن باید بسیار دقت کرد زیرا یک رنجروور ارزان‌قیمت بعداً ممکن است خیلی گران تمام شود.

میتسوبیشی پاجرو مدل ۲۰۰۳

قیمت: ۴,۴۵۰ دلار

پاجرو یکی از مشهورترین محصولات میتسوبیشی محسوب می‌شود، این اس‌یووی ژاپنی که پانزده بار در رالی پاریس-داکار به پیروزی رسیده است، در ایالات‌متحده با نام مونترو عرضه می‌شد. در حال حاضر اما مونترو یا همان پاجرو مدل ۲۰۰۳ که نسل سوم محسوب می‌شود را می‌توان با قیمتی در حدود ۴۵۰۰ دلار خریداری کرد. این مدل صرفاً به یک موتور ۳٫۸ لیتری V6 با ۲۱۵ اسب بخار قدرت ارائه می‌شد که نیروی این موتور توسط یک گیربکس پنج سرعتهٔ اتوماتیک به چرخ‌ها می‌رسید. پاجرو به سیستم دو دیفرانسیل تمام‌وقتی مجهز بود که حتی با استانداردهای امروزی هم سیستمی سطح بالا محسوب می‌شود. این سیستم در رانندگی معمول، حدود دوسوم گشتاور موتور را به چرخ‌های عقب ارسال می‌کند اما امکان توزیع ۵۰-۵۰ نیرو نیز وجود دارد. علاوه بر این، راننده می‌تواند حالت دوچرخ محرک را در پاجرو انتخاب کند که در این صورت تمامی نیرو به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود. وجود دیفرانسیل مرکزی و گیربکس ضریب سنگین نیز توانایی‌های آفرود زیادی به این خودرو بخشیده است. علاوه بر این، پاجرو خودروی کمیابی است و بنابراین برای کسانی که خواهان خودروی متفاوتی هستند گزینهٔ مناسبی خواهد بود.

شورلت K1500 بلیزر مدل ۱۹۹۴

قیمت: ۴,۵۵۰ دلار

شورلت K1500 بلیزر در سال ۱۹۹۲ به‌عنوان جایگزین مدل K5 بلیزر معرفی شد و تنها به مدت سه سال یعنی تا سال ۱۹۹۵ به تولید رسید. این خودرو که بر اساس پلت‌فرم تراک GMT400 شورلت ساخته شده بود، یک آفرودر دودر بود. K1500 بلیزر به یک پیشرانهٔ ۵٫۷ لیتری V8 با ۲۰۰ اسب بخار قدرت و ۴۲۰ نیوتن متر گشتاور مجهز شده بود که برای ارائهٔ توانایی‌های آفرود مناسب، این نیرو به چهارچرخ انتقال پیدا می‌کرد. هرچند ممکن است یک اس‌یووی بزرگ دودر چندان کاربردی نباشد اما می‌توان از این خودرو به‌عنوان یک پیکاپ با قسمت بار پوشیده استفاده کرد و در صورت لزوم اقدام به حمل سرنشینان بیشتر در قسمت عقبی آن نمود.

تویوتا لندکروزر مدل ۱۹۹۳

قیمت: ۴,۷۰۰ دلار

تویوتا لندکروزر یکی از مشهورترین اس‌یووی‌های بازار است که این شهرت بیشتر به خاطر توانایی‌های آفرود بالای آن است. حال اما کسانی که خواهان یک لندکروزر مناسب با قیمتی کمتر از پنج هزار دلار هستند باید سراغ مدل ۱۹۹۳ آن بروند. لندکروزر مدل ۱۹۹۳ به یک پیشرانهٔ ۴٫۵ لیتری شش سیلندر خطی مجهز است که ۲۱۲ اسب بخار قدرت و ۳۷۳ نیوتن متر گشتاور دارد. برای ارائهٔ توانایی‌های آفرود نیز این ماشین به دیفرانسیل مرکزی و گیربکس ضریب سنگین دو سرعته مجهز شده است؛ اما برای کسانی که از این هم بیشتر می‌خواستند امکان سفارش دیفرانسیل‌های قابل قفل جلو و عقب هم وجود داشت. علاوه بر این، در صورت خواباندن صندلی‌های لندکروزر، فضای باری برابر با ۲۵۷۷ لیتر فراهم می‌شود که این یعنی از آن می‌توان به‌عنوان یک وانت هم استفاده کرد.

ب‌ام‌و X5 مدل ۲۰۰۲

قیمت: ۴,۸۰۰ دلار

ب‌ام‌و با معرفی نسل اول مدل X5 در سال ۱۹۹۹، برای اولین بار به بخش اس‌یووی‌های پریمیوم وارد شد. این روزها اما می‌توان نمونه‌هایی از نسل اول این ماشین را با قیمتی زیر پنج هزار دلار پیدا کرد. در سال ۲۰۰۲ سه پیشرانهٔ مختلف برای X5 ارائه می‌شد. موتور اول یک نمونهٔ ۳ لیتری شش سیلندر خطی با ۲۲۵ اسب بخار قدرت بود. انتخاب بعدی یک واحد ۴٫۴ لیتری V8 با ۲۸۲ اسب بخار قدرت بود و نهایتاً بالاترین موتور هم از نوع ۴٫۶ لیتری V8 بود که ۳۴۲ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد؛ اما با قیمتی زیر پنج هزار دلار صرفاً می‌توان نسخهٔ شش سیلندر را خریداری کرد. این موتور با یک گیربکس پنج سرعتهٔ دستی (بله گیربکس دستی در یک اس‌یووی لوکس!) یا یک نمونهٔ پنج سرعتهٔ اتوماتیک به همراه سامانهٔ چهارچرخ محرک ارائه می‌شد. این سیستم می‌تواند نیروی موتور را به هر محوری که به آن نیاز دارد ارسال کند اما در رانندگی عادی ۶۰ درصد از گشتاور به چرخ‌های عقب انتقال پیدا می‌کند. هرچند X5 ویژگی‌های حرفه‌ای آفرود سایر اس‌یووی‌های این لیست مثل قفل دیفرانسیل را ارائه نمی‌کند اما لوکس بودن و استایل زیبا، آن‌را به انتخابی جذاب تبدیل کرده است.

تویوتا فورانر مدل ۲۰۰۰

قیمت: ۴,۹۰۰ دلار

تویوتا فورانر یک اس‌یووی دومنظورهٔ عالی است. با این خودرو می‌توان تمامی اعضای خانواده را به یک مسافرت آخر هفته بُرد درحالی‌که با وجود سیستم دو دیفرانسیل، گیربکس کمکی دو سرعته و قفل دیفرانسیل، می‌توان از آن به‌عنوان یک آفرودر توانا هم استفاده نمود. مدل پایهٔ فورانر به یک پیشرانهٔ ۲٫۷ لیتری چهار سیلندر با ۱۵۰ اسب بخار قدرت مجهز است اما کسانی که خواهان خودروی قدرتمندتری برای سفرهای جاده‌ای یا آفرود هستند می‌توانند سراغ موتور ۳٫۴ لیتری V6 آن بروند که ۱۸۶ اسب بخار قدرت دارد.

جیپ رانگلر مدل ۱۹۹۳

قیمت: ۴,۹۵۰ دلار

نه فکر نکنید که ما جیپ رانگلر را فراموش کرده‌ایم. مثل مزدا MX-5 که اولین انتخاب برای هرکسی محسوب می‌شود که به دنبال یک خودروی اسپرت مقرون‌به‌صرفه و سرگرم‌کننده است، رانگلر هم دقیقاً همین نقش را در بخش اس‌یووهای هیجان‌انگیز دارد. البته محبوبیت بالای این خودرو موجب شده که نمونه‌های دست‌دوم آن همچنان گران‌قیمت باشند؛ بنابراین جدیدترین نمونه از رانگلر که می‌توان با قیمتی زیر پنج هزار دلار پیدا کرد، مدل ۱۹۹۳ است که YJ نام دارد. رانگلر این سال با دو پیشرانهٔ مختلف شامل یک نمونهٔ ۲٫۵ لیتری چهار سیلندر با ۱۲۳ اسب بخار قدرت و یک واحد ۴ لیتری شش سیلندر خطی با ۱۸۰ اسب بخار قدرت ارائه می‌شد. این ماشین همچنین به سیستم دو دیفرانسیل Command-Trac هم مجهز است که راننده را قادر می‌سازد به‌سادگی انتقال قدرت را بین دو یا چهارچرخ محرک تغییر دهد. البته حالت چهارچرخ محرک صرفاً باید در شرایط کشش پایین مورداستفاده قرار گیرد. جیپ رانگلر ترکیبی از سرگرم‌کنندگی یک کابریولت را با قابلیت استفادهٔ یک اس‌یووی ارائه می‌کند. در طول تابستان، می‌توان سقف آن‌را جمع کرده و از هوای گرم لذت بُرد و هنگامی‌که زمستان از راه می‌رسد، می‌توان زیپ‌های پانل‌های بدنه را بالا کشید و برای حرکت در جاده‌های برفی، خودرو را در حالت چهارچرخ محرک قرار داد.

 

منبع: Motor1







جدیدترین خودروهایی که نتوانسته‌اند در تست‌های تصادف لاتین انکاپ عملکرد خوبی داشته باشند نیسان مارس (میکرا) و مزدا ۲ هستند که هر دو در آمریکای جنوبی ساخته و فروخته می‌شوند.


نیسان مارس که قبلاً در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ تست شده بود و چهار ستاره ایمنی آن برای حفاظت از سرنشینان بزرگ‌سال به سه ستاره تنزل یافته بود هم‌اکنون تنها یک ستاره کسب کرده و از نظر ایمنی سرنشینان خردسال نیز دو ستاره به دست آورده است.


در داده‌های منتشر شده توسط لاتین انکاپ آمده است: “فشردگی سینه راننده و سرنشین بالا بوده و خودرو عملکرد غیر پایداری برای بدنه را نشان داده است.” نیسان مارس همچنین در تست تصادف جانبی نیز عملکرد خوبی نداشته و فاقد سیستم یادآوری نبستن کمربند ایمنی و لنگرگاه‌های ایزوفیکس می‌باشد.


اما همراه نیسان مارس دیگر خودروی ژاپنی یعنی مزدا ۲ هم تست شده است. این خودرو که در مکزیک و برزیل ساخته می‌شود در نسخه‌ی مکزیکی کمی بهتر از نیسان مارس بوده و دو ستاره برای محافظت از سرنشینان بزرگ‌سال و سه ستاره نیز برای خردسالان کسب کرده است.


هاچبک ساب کامپکت مزدا حفاظت خوبی از سرنشینان در تست‌های تصادف جلو و جانبی به عمل آورده است؛ اما علیرغم مجهز بودن به سیستم یادآوری نبستن کمربند ایمنی برای صندلی‌های جلو و عقب، این خودرو استانداردهای ایمنی لاتین انکاپ را پاس نکرده است.

با این تفاسیر متخصصان ایمنی آمریکای جنوبی و کارائیب تخمین می‌زنند با بهبود سیستم یادآوری نبستن کمربند ایمنی و اضافه شدن سیستم کنترل پایداری به این خودرو احتمال بهبود عملکرد ایمنی مزدا ۲ وجود دارد.

مدیر لاتین انکاپ می‌گوید:

دولت‌ها باید مشوق‌هایی برای عرضه خودروها با تکنولوژی‌های ایمنی فعالی همچون ESC و ترمز اضطراری خودکار را در نظر بگیرند تا به این ترتیب سطح ایمنی خودروهای فروخته شده در این منطقه ارتقا یابد و به حد استانداردهای جهانی برسد.

[دانلود ویدئو]


نسل فعلی پورشه ۹۱۱ یک خانواده با ۲۴ عضو است! از نسخه پایه کررا گرفته تا مدل فوق‌العاده‌ی GT2 RS هر نوع فرم بدنه‌ای همچون کوپه، کابریولت و حتی تارگا برای خرید وجود دارد.

پورشه 911 کررا T
جدیدترین عضو این خانواده مدل کررا R از نسل ۹۹۱٫۲ است که بر پایه مدل پایه کررا شکل گرفته و برخی تجهیزات غیرضروری آن حذف شده است بنابراین یک خودروی اسپورت دیفرانسیل عقب و سبک‌تر است که تلاش می‌کند جذابیت مدل‌های گران‌تر GT3 را شبیه‌سازی کند.

پورشه 911 کررا T
مواد ایزوله کننده‌ی صدای کمتری در کررا T بکار رفته و حتی دستگیره‌های درب کابین نیز جای خود را به دستگیره‌های پارچه‌ای داده‌اند. صندلی‌های عقب نیز حذف شده و شیشه‌های عقب و جانبی استاندارد نیز نازک‌تر از قبل هستند. مشتریان می‌توانند ۹۱۱ T خود را بدون سیستم صوتی یا ناوبری سفارش دهند هرچند مدل حاضر در تست دارای سیستم مدیریت ارتباطات پورشه PCM به همراه اپل کارپلی است.

پورشه 911 کررا T
همچنین تمامی مدل‌های کررا R دارای گرافیک جانبی ویژه، نشان‌های سفارشی و پلاک‌های منحصربه‌فرد است. اهرم تعویض دنده‌ی کوتاه‌تر، دوخت‌های متضاد و پوشش سقف آلکانترا از دیگر شاخصه‌های این خودرو بوده و علیرغم تمرکز پورشه روی وزن کمتر کررا T، تمامی مدل‌ها دارای صندلی‌های برقی نیز می‌باشند. البته بجای این صندلی‌ها می‌توان نمونه‌های سطلی بکار رفته در مدل GT3 را با قیمت ۳۳۲۴ پوند نیز سفارش داد.

پورشه 911 کررا T
خودرویی که ما تست کردیم همچنین از سیستم فرمان پذیری اکسل عقب پیچیده‌ی پورشه سود می‌برد که آپشنی ۱۵۹۲ پوندی است. تمامی نسخه‌های این خودرو دارای مدیریت سیستم تعلیق فعال پورشه PASM با ۱۰ میلی‌متر ارتفاع کمتر، پکیج اسپورت کرونو و سیستم اگزوز اسپورت می‌باشند.

قدرت و گشتاور در مقایسه با کررای استاندارد تغییری نکرده اما پورشه می‌گوید کاهش وزن رخ داده حدود ۲۰ کیلوگرم بوده است. این موضوع به همراه نسبت‌های کوتاه‌تر دنده‌ها باعث شده ۹۱۱ کررا T در بحث شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر در ساعت یک‌دهم ثانیه سریع‌تر باشد و به لطف گیربکس PDK بسیار سریع احساس شود.

پورشه 911 کررا T
برای احساس بهتر بودن این خودرو در جاده باید فشار زیادی به کررا T بیاورید اما خب فرمان پذیری چرخ‌های عقب و دیفرانسیل لغزش محدود (برای مدل‌های مجهز به گیربکس دستی) باعث می‌شوند چابکی کررا T افزایش یابد. فرمان خودرو فوق‌العاده بوده و احساس زیادی دارد همچنین چسبندگی محصول پورشه در جاده‌های خشک مثال‌زدنی می‌باشد. همچون همیشه می‌توانید از بین حالت‌های اسپورت، اسپورت پلاس و شخصی یکی را انتخاب کنید. بد نیست بدانید سیستم هماهنگی با دور پیشرانه نیز باعث ایجاد معکوس‌های بسیار سریع می‌شود.

پورشه 911 کررا T
بخش‌های کنترلی خودرو سنگین اما ارتباطی هستند؛ اما اگرچه کاهش ارتفاع سیستم تعلیق باعث سفتی سواری در شهر شده اما در جاده‌های باز عملکردی فوق‌العاده برای کررا T را به ارمغان می‌آورد. صندلی‌ها نیز حمایت کاملی از بدن به عمل می‌آورند.

پورشه 911 کررا T
صدای پیشرانه‌ی ۹۱۱ کنونی شاید به اندازه مدل‌های تنفس طبیعی پیش از فیس لیفت لذت‌بخش نباشد اما سیستم اگزوز اسپورت کررا T با غرش‌های زیبای خود هر فرد دوستدار خودرویی را به وجد می‌آورد. پیشرانه‌ی توربوی گشتاوری این خودرو نیازمند تعویض‌های کمتر بوده اما اگر خودتان بخواهید اوضاع را دست بگیرید با یکی از سریع‌ترین خودروها در دنیای واقعی طرف خواهید شد.

پورشه 911 کررا T
اما اکثر این ویژگی‌ها در ۹۱۱ استاندارد نیز دیده می‌شود. شاید واضح‌ترین تفاوت بین مدل استاندارد کررا با نسخه گران‌تر کررا T فقدان مواد ایزوله کننده‌ی صدا باشد. اوضاع با وجود لاستیک‌های پهن عقب بهتر نشده اما صدای جاده و اطراف باعث می‌شود این خودرو برای استفاده روزمره خیلی توصیه نشود. پس از طی حدود ۱۰۰۰ کیلومتر، صدای بی‌وقفه‌ی لاستیک‌ها واقعاً روی اعصاب است مخصوصاً اگر در بزرگراه‌ها حرکت نمایید.

پورشه ۹۱۱ کررا T بی‌شک یکی از بهترین خودروهای اسپورت است. اگرچه برخی از مشتریان این خودرو عملکرد کررا T را تحسین خواهند کرد اما اکثر ویژگی‌های این خودرو در نسخه استاندارد هم وجود داشته و حدود ۸ هزار پوند هم ارزان‌تر است.

پورشه 911 کررا T

مشخصات پورشه ۹۱۱ کررا T

  • قیمت: ۸۵۵۷۶ پوند
  • پیشرانه: ۶ سیلندر ۳ لیتری توربو
  • قدرت/گشتاور: ۳۶۵ اسب بخار/۴۵۰ نیوتون متر
  • گیربکس: ۷ سرعته دستی، دیفرانسیل عقب
  • شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر: ۴٫۵ ثانیه
  • حداکثر سرعت: ۲۹۳ کیلومتر در ساعت
  • مصرف سوخت: ۹٫۵ لیتر در هر صد کیلومتر

منبع: autoexpress


به‌رسم هرسال، امسال هم نشریهٔ معتبر اتو اکسپرس برندگان جوایز خودرویی سال را در بخش‌های مختلف اعلام کرده است. سال ۲۰۱۸ اما سالی شگفت‌انگیز در صنعت خودروسازی بوده است زیرا سرعت پیشرفت خودروها همه را شگفت‌زده کرده و خودروسازان دنیا باهم به مبارزه پرداخته‌اند تا همگام با افزایش تقاضای خرید خودروها پیش بروند. علاوه بر این، طی این سال استانداردهایی که نمی‌شد تصور کرد، پشت سر گذاشته شدند و معیارهای جدیدی در بازار خودرو تعیین شد؛ بنابراین چه یک خودروی شهری خریداری کنید چه یک سوپراسپرت، هم‌اکنون گزینه‌هایی که در اختیار شما قرار دارد به‌وضوح نسبت به چیزی که تنها دوازده ماه پیش بود پیشرفت کرده است. خودروهای جدید در همهٔ قسمت‌ها شامل تکنولوژی، ایمنی، مصرف سوخت، راحتی، فضای داخلی، طراحی و ارزش، هرگز پیشرفت را متوقف نمی‌کنند.

حال در این شرایط، اتو اکسپرس اقدام به انتخاب برترین خودروهای سال در بخش‌های مختلف کرده است. تیم اتو اکسپرس طی دوازده ماه گذشته مایل به آزمایش و تجزیه‌وتحلیل هر جنبه‌ای از تمامی خودروهای جدید بازار بوده است؛ بنابراین خودروهایی که جوایز سالانهٔ این نشریه را دریافت می‌کنند، بهترین نمونه در نوع خود هستند. البته امسال انتخاب خودروهای برنده سخت‌تر از همیشه بوده است اما تیم اتو اکسپرس مطمئن است که این خودروها برترین و مطلوب‌ترین نمونه‌های حاضر در بازار کنونی هستند. با این مقدمه به سراغ معرفی برندگان جوایز خودرویی سال ۲۰۱۸ اتو اکسپرس می‌رویم.

خودروی شهری سال

فولکس‌واگن آپ

رتبه‌های بعدی، کیا پیکانتو و اشکودا سیتیگو

 

خودروی ساب‌کامپکت سال

فورد فی‌یستا

رتبه‌های بعدی، مینی کوپر و سئات ایبیزا

 

خودروی کامپکت سال

فولکس‌واگن گلف

رتبه‌های بعدی، مرسدس بنز A کلاس و اشکودا اکتاویا

 

خودروی خانوادگی سال

واکسهال اینسیگنیا

رتبه‌های بعدی، اشکودا ساپرب و تویوتا پریوس

 

استیشن سال

اشکودا اکتاویا استیت

رتبه‌های بعدی، ب‌ام‌و سری ۵ تورینگ و ولوو V60

 

ام‌پی‌وی سال

سیتروئن گرند C4

رتبه‌های بعدی، رنو گرند سنیک و سئات الهمبرا

 

کراس‌اوور کوچک سال

سیتروئن C3 ایرکراس

رتبه‌های بعدی، سئات آرونا و فولکس‌واگن T-Roc

 

کراس‌اوور کوچک پریمیوم سال

ولوو XC40

رتبه‌های بعدی، ب‌ام‌و X1 و مینی کانتریمن

 

کراس‌اوور متوسط سال

اشکودا کاروک

رتبه‌های بعدی، پژو ۳۰۰۸ و تویوتا C-HR

 

کراس‌اوور متوسط پریمیوم سال

ب‌ام‌و X3

رتبه‌های بعدی، جگوار F-Pace و ولوو XC60

 

کراس‌اوور بزرگ سال

اشکودا کودیاک

رتبه‌های بعدی، پژو ۵۰۰۸ و سانگ‌یانگ رکستون

 

کراس‌اوور بزرگ پریمیوم سال

لندروور دیسکاوری

رتبه‌های بعدی، پورشه کاین و رنجروور

 

پیکاپ سال

میتسوبیشی L200

رتبه‌های بعدی، فورد رنجر و مرسدس بنز X کلاس

 

هاچ‌بک داغ سال

هوندا سیویک تایپ R

رتبه‌های بعدی، فورد فی‌یستا ST و هیوندای I30 N

 

کانورتیبل سال

مینی کانورتیبل

رتبه‌های بعدی، آئودی A3 کابریولت و مرسدس بنز E کلاس کابریولت

 

کوپهٔ سال

لکسس LC

رتبه‌های بعدی، آئودی A5 و پورشه ۷۱۸ کیمن

 

رودستر سال

مزدا MX-5

رتبه‌های بعدی، مک‌لارن ۵۷۰S اسپایدر و پورشه ۷۱۸ باکستر

 

خودروی عملکردی سال

پورشه ۹۱۱ GT3

رتبه‌های بعدی، آستون‌مارتین ونتیج و ب‌ام‌و M5

 

خودروی کامپکت پریمیوم سال

مرسدس بنز C کلاس

رتبه‌های بعدی، آلفارومئو جولیا و جگوار XE

 

خودروی متوسط پریمیوم سال

ب‌ام‌و سری ۵

رتبه‌های بعدی، مرسدس بنز E کلاس و ولوو S90

 

خودروی لوکس سال

مرسدس بنز S کلاس

رتبه‌های بعدی، بنتلی کانتیننتال GT و پورشه پانامرا

 

ون سال

مرسدس بنز اسپرینتر

رتبه‌های بعدی فورد ترانزیت و فولکس‌واگن کرافتر

 

خودروی الکتریکی مقرون‌بصرفهٔ سال

هیوندای کُنا

رتبه‌های بعدی، نیسان لیف و فولکس‌واگن e-Golf

 

خودروی الکتریکی پریمیوم سال

جگوار I-Pace

رتبه‌های بعدی، ب‌ام‌و i3 و تسلا مدل S

 

خودروی هیبریدی مقرون‌بصرفهٔ سال

هیوندای آیونیک پلاگین

رتبه‌های بعدی، مینی کانتریمن SE و تویوتا پریوس

 

خودروی هیبریدی پریمیوم سال

ولوو XC6 T8

رتبه‌های بعدی، ب‌ام‌و ۵۳۰e و رنجروو پلاگین

 

طراحی سال

آستون‌مارتین ونتیج

رتبه‌های بعدی، پولستار وان و هوندا Urban EV

 

خودروی سال

جگوار I-Pace

سرانجام پس از اهدای جوایز برترین خودروهای سال ۲۰۱۸ در کلاس‌های مختلف، جایزهٔ کلی برترین خودروی سال ۲۰۱۸ به انتخاب اتو اکسپرس به کراس‌اوور تمام الکتریکی جگوار I-Pace رسید. طبق تعریف، هر خودروی سال اتو اکسپرس باید صنعت خودروسازی را برای بهتر شدن تغییر دهد و این همان کاری است که جگوار I-Pace در سال ۲۰۱۸ انجام داده است؛ بنابراین اولین تلاش جگوار در زمینهٔ ساخت خودرویی تمام الکتریکی، یک پیروزی بزرگ محسوب می‌شود. این ماشین عملکردی را ارائه می‌کند که برخی از خودروهای اسپرت را تحقیر می‌کند درحالی‌که کارایی آن نیز برخی کراس‌اوورها را خجالت‌زده می‌کند. طی سال‌های اخیر ما شرکت‌های زیادی را دیده‌ایم که اقدام به معرفی خودروهای الکتریکی پریمیوم کرده‌اند اما حالا جگوار با I-Pace تمامی رقبای خود را مغلوب کرده و در اولین تلاش خود کاملاً موفق بوده است. این خودرویی عالی است که شایستگی دریافت جایزهٔ بهترین خودروی سال اتو اکسپرس را دارد.






بیش از ۱۰ سال پیش اشکودا اولین مدل سفارشی اسکات خود را که بر پایه دومین نسل اوکتاویا ساخته شده بود معرفی کرد. از آن زمان تاکنون این خانواده گسترش یافته و دیگر از اعضای آن نیز کودیاک اسکات بوده است. همچنین چکی‌ها تصمیم گرفته‌اند سومین عضو این خانواده را در قامت مدل کاروک اسکات معرفی کنند.


همانند دو مدل یاد شده این خودرو نیز به لطف پوشش‌های پلاستیکی بدنه دارای ظاهر خشن‌تری در مقایسه با مدل‌های استاندارد بوده و البته موضوع مهم اینکه به‌صورت استاندارد از سیستم چهار چرخ محرک سود می‌برد. مشتریان قادر خواهند بود این خودرو را با پیشرانه ۱٫۵ لیتری بنزینی ۱۵۰ اسبی یا ۲ لیتری دیزلی ۱۵۰ یا ۱۹۰ اسب بخاری خریداری کنند. دو گیربکس ۶ سرعته دستی یا ۷ سرعته دوکلاچه سفارشی در دسترس بوده و اگر مدل دیزلی قوی‌تر را انتخاب کنید به‌صورت استاندارد با گیربکس اتوماتیک روبرو خواهید شد.


به منظور جدا کردن این خودرو از نسخه عادی، اشکودا عناصر نقره‌ای اسکات را به خودرو اضافه کرده است. منعطف‌ترین عضو این خانواده کامپکت به‌صورت استاندارد با رینگ‌های ۱۸ اینچی عرضه می‌شود اما به‌صورت آپشن می‌توان رینگ‌های ۱۹ اینچی را نیز درخواست کرد.


تکمیل کننده تغییرات این کراس اوور بی حاشیه شیشه‌های عقب تیره و نشان اسکات روی گلگیر جلو است تا بدین ترتیب تأکید شود که با یک کاروک معمولی طرف نیستیم. داخل کابین نیز طرح مشکی و قهوه‌ای بکار رفته و صندلی‌ها نیز نوشته اسکات را نشان می‌دهد. اشکودا همچنین پدال‌های فولادی ضدزنگ، نورپردازی LED و پشت آمپرهای تمام دیجیتال را در این خودرو ارائه می‌کند.


نسل جدید هیوندای سانتافه و کنای الکتریکی اهمیت فوق‌العاده‌ای برای این برند کره‌ای دارند اما بازیگر کلیدی این برند در کلاس شاسی بلندها توسان است. این خودرو سال پیش فروش بیش از ۶۰۰ هزار دستگاهی در سراسر جهان داشته و بزرگ‌ترین بازار آن نیز قاره اروپا بوده است.

هیوندای توسان 2018
اگرچه تنها سه سال از زمان عرضه سومین نسل هیوندای توسان می‌گذرد اما این شرکت قبلاً فیس لیفتی را برای آن در نظر گرفته است. این فیس لیفت باعث جوان شدن شاسی‌بلند محبوبش شده و به‌روزرسانی‌های نسبتاً وسیعی را شامل می‌شود.

هیوندای توسان 2018
تغییرات طراحی این خودرو با اضافه شدن جلوپنجره جدید با طرح آبشاری جدیدترین محصولات هیوندای به چشم می‌آید. چراغ‌های جلو و عقب LED جدید دیگر به‌روزرسانی توسان ۲۰۱۸ بوده درحالی‌که سپرهای جلو و عقب نیز از گزند تغییرات در امان نبوده‌اند. نهایتاً به رینگ‌های جدیدی می‌رسیم که در نسخه‌های پایه ۱۶ اینچی بوده درحالی‌که در مدل پریمیوم SE حاضر در تست ابعاد ۱۹ اینچی دارند.

هیوندای توسان 2018
اما چشمگیرترین تغییر توسان در کابین رخ داده است. داشبورد این خودرو به‌طور وسیعی اصلاح شده و دارای ظاهر و احساس متفاوتی است. بخش بالایی داشبورد به کلی تغییر یافته و بنابراین بخش پر از دکمه‌ها حذف شده است. بجای آن ظاهر یک دست و تر و تمیز با صفحه‌نمایش شناور خودنمایی می‌کند.

هیوندای توسان 2018
در کل باید گفت احساس کلی راندن توسان فیس لیفت مدرن‌تر از قبل است. این خودرو در مقایسه با محصولات فولکس‌واگن خوش‌ساخت حس شده و دارای پلاستیک‌ها و متریال بهتر است. البته کابین توسان هنوز هم بیش از آنکه جذاب باشد کاربردی بوده و باید به فضای زیاد صندلی‌های جلو و عقب در آن اشاره کرد.

هیوندای توسان 2018
پیشرانه‌های جدید هم نقش کلیدی در توسان ۲۰۱۸ بازی می‌کنند و برای اولین بار پیشرانه دیزلی ۲ لیتری با سیستم هیبریدی ملایم ۴۸ ولتی نیز عرضه شده است. این پیشرانه در جایگاهی بالاتر از پیشرانه ۱٫۶ لیتری دیزلی جدید و همچنین پیشرانه‌های بنزینی اصلاح شده قرار می‌گیرد؛ اما فعلاً تنها می‌توان قوای محرکه هیبریدی ملایم را در مدل‌های فول پریمیوم و پریمیوم SE سفارش داد.

هیوندای توسان 2018
اما برخلاف بسیاری از سیستم‌های ۴۸ ولتی، قوای محرکه هیوندای قادر نیست پیشرانه را برای کاهش مصرف سوخت به‌طور کامل خاموش کند. بجای آن شاهد حمایت کامل از پیشرانه دیزلی هستیم که در مواقع اضطرار ۱۶ اسب بخار دیگر را فراهم می‌کند. واحد هیبریدی در زمان شتاب‌گیری سبک استفاده از پیشرانه دیزلی را کم می‌کند تا مصرف سوخت کاهش یابد. در زمان تخت گاز رفتن نیز مجموعه باتری ۰٫۴۴ کیلووات ساعتی برای پرفورمنس بیشتر خالی می‌شود. با کاهش سرعت توسان نیز باتری کوچک خودرو شارژ می‌شود.

پیشرانه موردبحث در دورهای پایین ساکت بوده و صدای زیادی از آن به گوش نمی‌رسد. پرفورمنس خودرو می‌توانست بهتر باشد اما خب وزن اضافه سیستم هیبریدی و وجود سیستم چهار چرخ محرک باعث شده توسان خودروی سنگین‌تری باشد بنابراین قدرت ۱۸۲ اسب بخاری آن کمی کندتر به چشم می‌آید.

هیوندای توسان 2018
مصرف سوخت توسان نیز به‌هیچ‌وجه رکوردشکن نیست. هیوندای می‌گوید استفاده از سیستم هیبریدی باعث کاهش ۷ درصدی مصرف سوخت شده و اگرچه مصرف سوخت ادعایی ۵٫۷ لیتری توسان خوب است اما آلایندگی ۱۵۱ گرمی دی‌اکسید کربن آن در هر کیلومتر بالا به نظر می‌رسد.

هیوندای توسان 2018
مدل‌های دیفرانسیل جلوی توسان ۲۰۱۸ فضای بار ۵۱۳ لیتری دارند. مدل‌های چهار چرخ محرک اگرچه فضای بار ۴۵۹ لیتری دارند اما همین میزان فضا نیز خوب است.

تجهیزات مدل‌های گوناگون توسان نیز متفاوت است. مدل پایه این خودرو دارای صفحه‌نمایش ۸ اینچی با ناوبری بوده درحالی‌که مدل پرچم‌دار پریمیوم SE تقریباً تمامی تجهیزات روز صنعت خودرو را داراست. با بهای حدود ۳۵ هزار پوند، این نسخه هیبریدی ملایم بسیار گران به نظر می‌رسد.

هیوندای توسان به‌روز شده بهتر از قبل شده است. این نسخه اصلاح شده به خاطر فضای کابین و بار زیاد و تجهیزات استاندارد سخاوتمندانه همچنان نقطه قوت خود را حفظ کرده است؛ اما هنوز هم از نظر سواری درگیر کننده نبوده و اگرچه سیستم ۴۸ ولتی آن آرام و ساکت است اما خیلی گران از آب درآمده است. مدل‌های رده میانی ارزان‌تر توسان توجیه‌پذیرتر هستند.

مشخصات هیوندای توسان پریمیوم SE 2.0 CRDi 48v

  • قیمت: ۳۴۹۴۵ پوند
  • پیشرانه: ۴ سیلندر ۲ لیتری دیزلی هیبریدی ملایم
  • قدرت/گشتاور: ۱۸۲ اسب بخار/۴۰۰ نیوتون متر
  • گیربکس: ۸ سرعته اتوماتیک، چهار چرخ محرک
  • شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر در ساعت: ۹٫۵ ثانیه
  • حداکثر سرعت: ۲۰۱ کیلومتر در ساعت
  • مصرف سوخت: ۵٫۷ لیتر در هر صد کیلومتر

منبع: autoexpress







معمولاً سدان‌های لوکس خودروهای راحتی هستند و سواری بدون تنشی را ارائه می‌کنند اما برای اینکه راحت‌ترین سدان‌های لوکس بازار مشخص شوند، کانسومر ریپورتز اخیراً آزمایشی را انجام داده است. بدین منظور، این سازمان سدان‌های لوکس مختلفی را در مسیری به طول ۴۸ کیلومتر که حاوی جاده‌های گوناگون با شرایط نامساعد بوده موردبررسی قرار داده است. آزمایش‌ها با سرعتی معین انجام گرفته و خودروها بر اساس اینکه تا چه حد نواقص جاده را مدیریت می‌کنند، رتبه‌بندی شده‌اند.

بدیهی است که مرسدس بنز S کلاس در صدر این لیست قرار گرفته است. به گزارش کانسومر ریپورتز، S کلاس سواری باشکوه و متینی دارد و حتی با تعلیق استاندارد، به نظر می‌رسد نقص‌های جاده ناپدید شده‌اند. این سدان لوکس آلمانی راحت‌ترین خودرویی است که تاکنون توسط کانسومر ریپورتز مورد آزمایش قرار گرفته است.

پس از S کلاس، رقیب اصلی آن یعنی ب‌ام‌و سری ۷ قرار گرفته است. متأسفانه سری ۷ سواری کاملاً نرمی که از یک سدان بزرگ لوکس انتظار می‌رود را ارائه نمی‌کند و در هنگام حرکت با سرعت‌های پایین نیز ضربه‌های ناشی از دست‌اندازهای تیز را به کابین منتقل می‌کند.

در جایگاه سوم این رقابت بازهم سدانی آلمانی یعنی نسل قبلی آئودی A6 قرار گرفته است. البته این خودرو به میزان قابل‌توجهی ارزان‌تر از دو خودرو قبلی است. A6 مانند دیگر محصولات ارباب حلقه‌ها، سواری راحتی دارد که در سرعت‌های پایین خشک و سفت احساس نمی‌شود.

طبق رتبه‌بندی‌هایی که در این آزمایش توسط کانسومر ریپورتز انجام گرفته، به ترتیب در رتبه‌های بعدی سدان‌های لینکلن کانتیننتال، آئودی A8، جنسیس G90، ب‌ام‌و سری ۵ و کادیلاک CT6 قرار گرفته‌اند. در این آزمایش اما سدان ارزان‌تر مرسدس بنز یعنی C کلاس در پایین‌ترین رتبه قرار گرفت.

البته بااین‌حال، کانسومر ریپورتز گفته است که این خودرو تجربهٔ رانندگی ایده‌آلی از ترکیب راحتی و عملکرد ارائه می‌کند؛ اما با وجود این تمجید، انتقاداتی به لاستیک‌های پنچررو C کلاس وارد شد که هنگام عبور از روی چاله‌ها، اثرات ناخوشایندی دارند.

بنابراین درحالی‌که که قیمت C کلاس از ۴۰,۲۵۰ دلار آغاز می‌شود، خریداران می‌توانند در بین خودروهای غیر لوکس، سدان‌های راحت‌تری پیدا کنند که به‌طور قابل‌توجهی قیمت کمتری نسبت به C کلاس دارند. در این رابطه کانسومر ریپورتز به‌طور خاص شورلت ایمپالا و فورد فیوژن را پیشنهاد می‌کند.






فرمول E دیگر میدان تیم‌های مستقل نیست. خودروسازان مطرح جهانی نیز به این سری مسابقات الکتریکی توجه نشان داده‌اند؛ اما اگر سازنده محصولات سوپر اسپورت و تولید محدود وارد فرمول E شوند اوضاع چگونه خواهد بود؟ جدیدترین رندرهای منتشر شده از این گونه خودروها ایده‌ی جالبی را نشان می‌دهد.


این رندرها حاصل تلاش خلاقانه طراح صنعتی به نام نیکیتا آکسیونوف بوده و خودروهای مسابقه‌ای آینده‌ی خودروسازانی همچون مک لارن، فراری، لامبورگینی، بوگاتی و بنتلی را در صورت حضور در فرمول E نشان می‌دهد؛ و از نظر ما حاصل کار کاملاً زیبا و هیجان‌انگیز می‌باشد.


البته به نظر می‌رسد احتمال حضور سه برند آخر یاد شده در فرمول E کم است زیرا هر چه زیر چتر حمایتی گروه فولکس‌واگن قرار دارند؛ اما ولفسبورگی ها ثابت کرده‌اند با رقابت برندهای هم‌خانواده در سری مسابقات موتور اسپورت مشکل چندانی ندارند؛ مثلاً باید به پورشه و آئودی اشاره کنیم که در مسابقات استقامت جهانی حضور داشته‌اند. جالب آنکه هر دو شرکت برنامه‌های خود برای کنار کشیدن از لمانز را اعلام کرده‌اند و بجای آن روی فرمول E تمرکز کرده‌اند. خب پس چرا برندهایی همچون بنتلی، لامبورگینی و حتی بوگاتی در این زمین بازی نکنند؟!


شاید احتمال حضور مک لارن و فراری در فرمول E خیلی بالا نباشد زیرا هر دو در فرمول ۱ حضور دارند؛ اما همین کار را مرسدس و رنو انجام داده‌اند و در هر سری مسابقات حضور دارند.


جگوار و ب ام و به همراه آئودی، پورشه و مرسدس تیم‌هایی را روانه فرمول E کرده‌اند. ماهیندرا، ونچوری، NextEV/NIO و برند DS پژو-سیتروئن نیز دیگر تیم‌های این مسابقات را تشکیل می‌دهند؛ و رنو نیز می‌خواهد برنامه‌های موتور اسپورت خود را به نیسان انتقال دهد. اگر خودروسازان دیگری هم در فرمول E حضور پیدا کنند تعجب نخواهیم کرد.

تبدیل BMW X5 به آفرودری لجام گسیخته!

بدون دیدگاه






تمام آن چیزی که برای لذت بردن از آفرود نیاز دارید یک ب‌ام‌و X5 قراضه و چند دوست دیوانه برای کمک هستند!


ب‌ام‌و X5 E53 یک مدل نمادین برای این خودروساز باواریایی بود زیرا باعث شد این خودروساز وارد دسته شاسی‌بلندسازها شود. این خودرو یکی از اسپورت‌ترین شاسی‌بلندهای بازار در زمان عرضه محسوب می‌شد و ب‌ام‌و آن را خودروی دینامیک و اسپورت می‌نامید. البته X5 نسل اول از نظر قابلیت‌های آفرود خیلی شاخص نبود.


اما بازگردیم به پروژه خودمان! این پروژه با خودرویی آغاز شده که احتمالاً به‌صورت اسقاطی رها شده بود اما پس از آن بود که این جوانان روس جان تازه‌ای به X5 بخشیدند. بخش‌هایی همچون سقف، شیشه جلو، فریم شیشه‌های جانبی و… دیگر در خودرو وجود ندارند تا به این ترتیب آفرودر دیوانه‌وار ما کامل شود.

بجای سقف خودرو میله سقفی نصب شده و همچنین لاستیک‌های آفرود بزرگ نیازمند برخی تغییرات و برش‌ها در گلگیرها بوده‌اند. این ب‌ام‌و X5 هم‌اکنون زندگی تازه‌ای یافته و نتیجه نهایی برای برخی افراد شگفت‌انگیز و برای برخی دیگر نیز افتضاح می‌باشد.


ما نمی‌دانیم که آیا قوای محرکه نیز دست‌کاری شده است یا خیر اما گفته می‌شود این خودرو از پیشرانه ۸ سیلندر ۴٫۴ لیتری استفاده می‌کند. حدس می‌زنیم بدنه‌ای سبک‌تر به همراه پیشرانه‌ای ۸ سیلندر باعث ایجاد توانایی بهتری برای عبور از مناطق سرسخت شود. حتی اگر پیشرانه هم دست نخورده باقی بماند بازهم این X5 توانایی آفرود بهتری خواهد داشت.

[دانلود ویدئو]

تجربه رانندگی با هوندا CR-V جدید

بدون دیدگاه


هوندا می‌گوید پنجمین نسل CR-V مهم‌ترین خودروی جدیدی است که امسال عرضه خواهد کرد. به عنوان یکی از پرفروش‌ترین شاسی بلندهای جهان، CR-V منبع بزرگ تجاری برای این برند ژاپنی بوده و در سال ۲۰۱۷ و در قاره سبز عملکرد آن از نظر فروش کاملاً قابل‌توجه بوده است.

هوندا CR-V
بی‌شک مهم‌ترین نقطه صحبت درباره نسل جدید هوندا CR-V فقدان پیشرانه دیزلی است. ما می‌توانیم فضای کنونی دنیای خودرو درباره پیشرانه‌های دیزلی را دلیل عرضه این شاسی‌بلند پرچم‌دار با پیشرانه ۱٫۵ لیتری توربوی VTEC در اروپا بدانیم. این پیشرانه تنها گزینه در دسترس بوده و در سال ۲۰۱۹ نیز نمونه‌ای هیبریدی با میزان آلایندگی کمتر عرضه خواهد شد.

هوندا CR-V
نسخه‌های دیفرانسیل جلو و گیربکس دستی CR-V در دسترس هستند اما محبوب‌ترین گزینه این شاسی‌بلند گیربکس CVT خواهد بود که قدرت را به چهار گوشه خودرو خواهد فرستاد. هوندا می‌گوید مدل‌های فول تر این خودرو فروش بیشتری داشته بنابراین مدل پرچم‌دار بازار اروپا که در تست ما هم حضور داشته تقریباً نشان دهنده همان خودرویی است که اواخر سال جاری در نمایندگی‌های هوندای اروپا حاضر خواهد بود.

هوندا CR-V
پنجمین نسل شاسی‌بلند محبوب هوندا طراحی قدیمی نسل قبلی را کنار گذشته و ظاهر تکامل‌یافته‌تری داشته و البته فرم کلی آن نیز تغییر یافته است. خود خودرو طول مشابه با نسل قبلی داشته اما فاصله بین محورها ۳۰ میلی‌متر بیشتر شده تا بدین ترتیب فضای پای بیشتر در ردیف عقب صندلی‌ها ایجاد شود.

هوندا CR-V
به این ترتیب نسل جدید CR-V بسیار جادار احساس شده و یکی از نقاط قوت خود را نشان می‌دهد. هر دو مدل ۵ و ۷ نفره در اینجا حضور دارند اما مدل‌های سه ردیفه تنها بخش کمی از میزان فروش را به خود اختصاص خواهند داد که بخشی از آن به خاطر فضای کم صندلی‌های ردیف سوم و مناسب بودن برای کودکان کوچک می‌باشد.

هوندا CR-V
اما نسخه ۵ نفره هوندا CR-V فضای بسیار زیادی برای پاها و سرها داشته و به لطف تونل گیربکس کم ارتفاع‌تر فضای مناسبی در نیز بخش وسط صندلی عقب دیده می‌شود. قطعاً شما مشکل کمی در حمل‌ونقل ۵ سرنشین بزرگ‌سال خواهید داشت.

هوندا CR-V
کابین در بحث طراحی و کیفیت یک پله ارتقا یافته است. پشت آمپرهای بزرگ و واضح دیجیتالی از سیویک گرفته شده درحالی‌که پلاستیک‌های بکار رفته برای داشبورد نرم و خوب هستند. البته پلاستیک‌های سخت‌تر در بخش‌های پایینی داشبورد و درب‌ها دیده می‌شوند.

صفحه‌نمایش هفت اینچی سیستم اطلاعات سرگرمی به خوبی در داشبورد جای گرفته و از نظر حساسیت به لمس خوب است. هنوز هم هوندا اینترفیس نه چندان خوب با گرافیک از مد افتاده را در نظر گرفته و سیستم‌های اطلاعات سرگرمی رقبا تیزتر و پاسخگوتر هستند.

هوندا CR-V
فضای بار هوندا CR-V جدید زیاد است اما خب یک هشدار هم وجود دارد. فضای ۵۶۱ لیتری محفظه بار به این معنی است که این خودرو در بالاترین رتبه از این نظر قرار می‌گیرد و پژو ۳۰۰۸ تنها رقیب بهتر از هونداست؛ اما موضوع جالب اینکه فضای بار نسل جدید CR-V کوچک‌تر از فضای بار ۵۸۹ لیتری نسل قبلی است. اگر صندلی‌های عقب را تا کنید به فضای ۱۷۶۵ لیتری دست می‌یابید. همچنین می‌توانید فضای بار را کاملاً بصورت تخت دربیاورید. فضای ذخیره‌ای زیادی در کابین تعبیه شده است که کاملاً به دردتان می‌خورد.

هوندا CR-V
نسل جدید CR-V سواری بهتری در مقایسه با نسل قبلی دارد. سیستم فرمان جدید به این معنی است که این خودرو دیگر فرمانی مبهم نداشته و تنظیمات تیزتر و خطی‌تری دارد، همچنین پاسخ‌های آن قابل پیش‌بینی است. این نسل از CR-V حدود یک سال است که در آمریکا عرضه می‌شود و در این زمان هوندا تصمیم به تجهیز مدل‌های اروپایی به سیستم تعلیق بازنگری شده با دامپرهای جدید کرده است.

هوندا CR-V
باید ببینیم نسل جدید این خودرو در جاده‌های بریتانیا چه عملکردی خواهد داشت اما به نظر می‌رسد CR-V در هر دست‌اندازی عملکرد پایداری دارد.

هوندا CR-V
با موجود بودن تنها یک پیشرانه در زمان عرضه، تمامی مشتریان اولیه این خودرو شاهد قلب تپنده ۴ سیلندر ۱٫۵ لیتری توربوی بنزینی خواهند بود. این پیشرانه در سیویک کاملاً مشتاق بوده و یکی از بهترین دلایل درخشش هاچبک هوندا در بین بهترین خودروهای خانوادگی می‌باشد.

هوندا CR-V
متأسفانه این پیشرانه در CR-V خیلی رضایت‌بخش نیست. اگرچه پیشرانه در بزرگراه عملکرد خوبی دارد اما گشتاور آن خیلی موردنیاز بوده و زمانی که گیربکس CVT دور پیشرانه را نگه دارد صدای زیادی در کابین به گوش خواهد رسید. تست کوتاه مدل دیفرانسیل جلو و مجهز به گیربکس دستی نشان دهد که این نسخه حتی پر سر و صداتر است.

همچنین تا زمان عرضه مدل هیبریدی CR-V، نسخه مرسوم این خودرو با مصرف ۷٫۱ لیتری خیلی کم‌مصرف نبوده و البته باید در تست‌های سخت‌گیرانه‌تر جدید هم شرکت کند. رقبای دیزلی چهار چرخ محرک هزینه مالکیت کمتری خواهند داشت درحالی‌که رقبای جمع و جورتری همچون اشکودا کاروک و پژو ۵۰۰۸ با پیشرانه‌های بنزینی کم‌حجم‌تر، اقتصادی و ارزان‌تری در دسترس هستند.

هوندا CR-V
هوندا CR-V به حدی تکامل یافته که هم‌اکنون می‌توان آن را پکیجی متقاعدکننده برای خانواده‌ها دانست. این شاسی‌بلند کامپکت از کابینی جادار سود می‌برد و البته کیفیت سواری آن نیز مناسب است. البته تصمیم هوندا در عرضه اولیه CR-V تنها با یک پیشرانه بنزینی باعث محدود شدن جذابیت‌هایش شده است.

مشخصات هوندا CR-V EX 1.5 VTEC Turbo AWD

  • قیمت: ۳۵ هزار پوند (تخمینی)
  • پیشرانه: ۴ سیلندر ۱٫۵ لیتری توربوی بنزینی
  • قدرت/گشتاور: ۱۹۰ اسب بخار/۲۴۳ نیوتون متر
  • گیربکس: CVT، چهار چرخ محرک
  • شتاب صفر تا ۹۶ کیلومتر در ساعت: ۱۰ ثانیه
  • حداکثر سرعت: ۲۰۰ کیلومتر در ساعت
  • مصرف سوخت: ۷٫۱ لیتر در هر صد کیلومتر

منبع: autoexpress

آخرین دیدگاه‌ها

    دسته‌ها