iranzamin22.ir


پورشه ۹۱۱ جدید به‌صورت رسمی معرفی شده است. این خودرو نه تنها جدیدترین محصول اشتوتگارتی‌ها بوده بلکه ادای احترامی به نسل‌های پیشین ۹۱۱ اسطوره‌ای محسوب می‌شود. در نگاه اول و دوم و سوم، نسل جدید این خودرو که با کد ۹۹۲ شناخته می‌شود تفاوت چندانی با نسل پیشین ندارد. البته تفاوت‌هایی وجود دارد که برای تشخیص آن‌ها باید وقت گذاشته و دو خودرو را بغل‌به‌بغل پارک کنید. در این صورت می‌توانید تفاوت‌ها را تشخیص دهید.


خب بیایید ببینیم نسل جدید و قدیم پورشه ۹۱۱ چه تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند.

  • نمای جلو

در خلال مراسم رونمایی، اعلام شد ۹۱۱ دهه هفتاد میلادی از نظر طراحی روی نسل جدید این خودرو تأثیر داشته است. بله تغییرات اعمال شده چشمگیر نیستند اما ما کاپوت عضلانی عقب را دوست داریم. همچنین شما متوجه خواهید شد گوشه‌های کاپوت تیزتر بوده و بجای انحنا از زاویه‌ها سود برده شده است. پورشه می‌گوید این رویه در جای‌جای نسل جدید ۹۱۱ به چشم می‌خورد. نمای جلو این قضیه را به خوبی نشان می‌دهد، جایی که ورودی‌های هوای مستطیلی شکل جای ورودی‌های گرد نسل قبل را گرفته‌اند.

  • پروفایل جانبی

اگر این مطلب را ابتدا نخوانده باشید شاید فکر کنید یک نسل ۹۱۱ با دو رنگ متفاوت در کنار هم قرار گرفته‌اند. فرم کلی نسل جدید و قدیم این خودرو تقریباً مشابه هم بوده و از قوس چرخ‌ها گرفته تا خمیدگی شیشه جلو و ستون عقب یکسان به نظر می‌رسند. البته دستگیره‌های درب نسل جدید بازنگری شده‌اند. همچنین باید به طراحی متفاوت رینگ‌ها هم اشاره کنیم.

  • پروفایل عقب

واضح‌ترین تغییر ظاهری نسل جدید و قدیم ۹۱۱ در بخش عقب و به ویژه پروفایل آن به چشم می‌خورد. همان طراح تیز و گوشه‌دار در اینجا هم شهود بوده و چراغ‌های عقب نازک با نواری تنها به هم متصل شده‌اند. ورودی‌های هوا هم عمودی شده و در کل ظاهر رضایت بخشی ایجاد شده است.

  • نمای عقب

با سرراست‌تر شدن زاویه‌ی دید تشخیص تفاوت چراغ‌های عقب آسان‌تر و بهتر صورت می‌گیرد. اینجاست که می‌توان طراحی نمای عقب ۹۱۱ جدید را دل‌پذیرتر از نسل پیشین دانست.

  • پروفایل کابین

تغییرات کابین خیلی چشمگیر نیستند. طراحی دیجیتال جدید پورشه ۹۱۱ به گونه‌ای است که دکمه‌های کمتر بکار رفته و ظاهر کلی آن امروزی‌تر است.

  • کابین از دید راننده

دید راننده ایده‌ی بهتری از کاکپیت ۹۱۱ جدید ایجاد می‌کند. خطوط پهن و گسترده‌ی داشبورد کاملاً قابل‌توجه بوده اما یک مورد کاملاً برای طرفداران ۹۱۱ آشناست و آن‌هم موقعیت مرکزی دورشمار پیشرانه است.


رنجروور اووک زمانی که در سال ۲۰۱۱ معرفی شد سریعاً به یکی از شیک‌ترین کراس اوورهای بازار بدل گردید و آمار فروش آن مؤید همین محبوبیت بالا بود.


در واقع اووک در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ حدود ۳۶ درصد از کل فروش لندروور در سطح جهان را به خود اختصاص داد و در سال ۲۰۱۷ هم یکی از پرفروش‌ترین شاسی بلندهای کلاس خود بود. اووک ثابت کرد محبوبیت بیشتری از لندروور دیسکاوری اسپورت دارد.


اگر پیگیر اخبار دنیای خودرو در چند وقت اخیر باشید احتمالاً متوجه شده‌اید که لندروور واقعاً روی تولید محصولاتی با ظاهر بسیار مدرن تمرکز کرده است و خودروهای جدید این شرکت از تکنولوژی‌های زیادی سود می‌برند؛ بنابراین اگرچه که شاسی بلندهای یک دهه پیش این شرکت همچون دیسکاوری قدیمی، رنجروور و رنجروور اسپورت خودروهایی بسیار جعبه‌ای و کاربردی (از نظر کارایی) بودند اما نسل جدید این خودروها گیراتر و زیباتر و البته ظریف‌تر هستند.


یکی از بارزترین مثال‌ها برای این روند رنجروور ولار است. فلسفه‌ی طراحی بکار رفته در ولار برای اووک جدید هم استفاده شده است. اووک جدید بسیاری از شاخصه‌های طراحی نسل پیشین را حفظ کرده اما میزان مناسبی از ویژگی‌های طراحی یک خودروی قرن بیست و یکمی را دریافت نموده است.


اگر از راه دور فکر کنید اووک ۲۰۲۰ بیشتر شبیه یک فیس لیفت در مقایسه با نسل پیشین به چشم می‌آید شما را سرزنش نخواهیم کرد؛ اما اگرچه فرم کلی این خودرو کاملاً مشابه نسل پیشین است اما همه‌چیز سرراست‌تر شده تا ظاهری ‌تر و تمیز ایجاد گردد. از چراغ‌های جلو گرفته تا جلوپنجره، اسپویلرها، چراغ‌های عقب، قوس‌های چرخ و حتی دستگیره‌های درب نیز ساده شده‌اند.

اووک جدید شبیه خودروهایی است که انتظار دارید در یکی از فیلم‌های علمی-تخیلی مبتنی بر واقعیت مشاهده کنید؛ اما خب این رویه پیش از توسط لندروور بکار گرفته شده است.

خب با این تفاسیر شاید برخی افراد بگویند اووک قدیمی ظاهر خشن‌تری در مقایسه با نسل کنونی داشته که شاید این‌گونه باشد اما فکر نمی‌کنیم که خریداران نسل قدیمی را به نسل جدید ترجیح دهند.

نسل جدید رنجروور اووک از پشت آمپرهای دیجیتالی، صفحه‌نمایش عریض سیستم اطلاعات سرگرمی و صفحه لمسی دوم برای کنترل‌های سیستم تهویه سود می‌برد.

در عقب اووک جدید هم فضای زانوی بیشتری وجود داشته و فضای بار هم ۱۰ درصد بهبود یافته است. اووک قدیمی از کاربردی بودن فاصله داشت بنابراین این‌گونه بهبودها جای تشکر دارد.

با این وجود شاید احساس‌برانگیزترین ویژگی این خودرو سیستم دید زمین باشد که اساساً باعث می‌شود کاپوت ناپدید شود. با این سیستم شما دیدی ۱۸۰ درجه از زیر خودرو در جلو خواهید داشت. وجود چنین سیستمی در کراس اووری ساب کامپکت کاملاً قابل‌توجه است.

خب نظر شما چیست؟ آیا رنجروور اووک جدید به حدی خوب بوده که در دهه‌ی میلادی آینده هم قوی عمل کند؟

[دانلود ویدئو]


از همان لحظات اولیه که تیزرهای مزدا ۳ جدید منتشر شد فهمیدیم که با خودرویی خاص روبرو خواهیم شد.


در طراحی این خودرو از کانسپت مزدا کای الهام گرفته شده و بنابراین نمی‌توان در طراحی آن نقطه‌ضعف چندانی را پیدا کرد. با افتخار باید اعلام کرد مزدا ۳ نسل جدید خودروی زیبایی بوده و هر دو نسخه‌ی سدان و هاچبک آن از طراحی‌ تر و تمیز و تکاملی در مقایسه با نسل پیشین سود می‌برند.


اگر مجبور باشیم بین نسخه‌های سدان و هاچبک مزدا ۳ یکی را انتخاب کنیم احتمالاً مدل هاچبک را انتخاب خواهیم کرد چراکه نزدیک‌ترین حس به کانسپت کای را دارد. البته سدان هم زیبا از کار درآمده و طراحی آن در مقایسه با نسل پیشین کاملاً پیشرفت کرده است. مزدا ۳ قبلی همانند یک مزدا ۶ فشرده شده به نظر می‌آمد اما نسل جدید کاملاً متمایز و شیک است.


به همه‌ی این موارد باید کابینی مینیمالیستی را اضافه کنیم که از داشبوردی با ظاهر روان و نرم بهره برده است. مزدا با معرفی این خودرو پیامی واضح به رقبا داده است: اگر می‌خواهید بازی را به نفع خود تمام کنید باید مزدا ۳ را از نظر جذابیت شکست دهید. البته که این کاری سخت خواهد بود!

البته که همه‌ی شما ویژگی‌های نسل جدید مزدا ۳ را می‌دانید اما برای افرادی که نمی‌دانند می‌گوییم که این خودرو با سیستم چهار چرخ محرک هم عرضه خواهد شد. مزدا هنوز مشخصات فنی مزدا ۳ جدید را منتشر نکرده اما تأیید کرده در دل آن پیشرانه‌های ۱٫۵، ۲ و ۲٫۵ لیتری بنزینی و همچنین پیشرانه‌ی ۱٫۸ لیتری دیزلی قرار خواهند گرفت. خبر مهم اینکه پیشرانه‌ی اسکای اکتیو X مزدا با سیستم هیبریدی M جدید ترکیب خواهد شد.

این پیشرانه دارای سیستم جرقه‌ی کنترل شده‌ای است که بنا به گفته‌ها باعث ترکیب راندمان پیشرانه‌های دیزلی با عملکرد پیشرانه‌های بنزینی می‌شود.

معماری کاملاً جدید اسکای اکتیو مزدا در نسل جدید مزدا ۳ معرفی شده و شامل سیستم تعلیق جدیدی در جلو و عقب می‌باشد. تمامی این تغییرات باعث می‌شود مزدا ۳ جدید احساس طبیعی‌تری برای شتاب گیری، پیچیدن و ترمزها داشته باشد.

خب با توجه به این گفته‌ها، انتخاب شما کدام است؟ مزدا ۳ هاچبک یا سدان؟


شرکت نوپای ریویان که چندی پیش با معرفی پیکاپ تمام الکتریکی R1T سروصدای زیادی به پا کرد، حالا در نمایشگاه لس‌آنجلس در کنار پیکاپ مذکور، یک کراس‌اوور تمام الکتریکی بنام R1S را هم معرفی کرده است. نمای جلویی این خودرو تقریباً به‌طور کامل با پیکاپ S1T یکسان است اما کراس‌اوور ریویان از ستون A به بعد از طراحی منحصربه‌فردی سود می‌برد. بزرگ‌ترین تفاوت این ماشین با برادر پیکاپش سبک کلی بدنه آن است که درهای عقب بزرگ‌تر، خط سقفی با شیب ملایم و فضای داخلی کاربردی‌تری را فراهم کرده که می‌تواند تا هفت نفر را در خود جای دهد.

مثل R1T، کراس‌اوور R1S هم در سه نسخهٔ مختلف ارائه خواهد شد. مدل پایه به پکیج باطری‌های ۱۰۵ کیلووات ساعتی مجهز است که انرژی موردنیاز چهار موتور الکتریکی را تأمین می‌کنند. این موتورها در نسخهٔ پایه مجموعاً ۴۰۲ اسب بخار قدرت و ۵۶۰ نیوتن متر گشتاور تولید می‌کنند. R1S با تکیه بر این نیرو می‌تواند ظرف ۴٫۹ ثانیه از صفر به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت رسیده و نهایتاً به حداکثر سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند. این مدل با یک‌بار شارژ توانایی پیمودن ۳۸۵ کیلومتر را دارد. مدل میانی از پکیج باطری ۱۳۵ کیلووات ساعتی بهره می‌برد و مجموعاً ۷۵۳ اسب بخار قدرت و ۱۱۲۰ نیوتن متر گشتاور دارد. به لطف این نیروی بیشتر، تیپ میانی R1S ظرف تنها ۳ ثانیه از صفر به سرعت ۹۶ کیلومتر در ساعت می‌رسد درحالی‌که باطری‌های بزرگ‌تر نیز با یک‌بار شارژ امکان پیمودن ۵۰۰ کیلومتر را فراهم می‌کنند.

بالاترین تیپ این کراس‌اوور تمام الکتریکی آمریکایی هم از پکیج باطری ۱۸۰ کیلووات ساعتی استفاده می‌کند و ۷۰۰ اسب بخار قدرت دارد اما گشتاور آن با مدل میانی یکسان است. این مدل به دلیل برخورداری از باطری‌های بزرگ‌تر، وزن بیشتری دارد و به همین دلیل علیرغم قدرت بیشتر، ۰٫۲ ثانیه دیرتر از مدل میانی از صفر به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت می‌رسد اما در عوض با یک‌بار شارژ می‌تواند تا ۶۶۰ کیلومتر را طی کند. این همچنین تنها مدلی است که به‌صورت پنج‌نفره عرضه می‌شود.

هرچند قوای محرکهٔ R1S به‌طور کامل از پیکاپ R1T گرفته شده اما کراس‌اوور ریویان کوتاه‌تر از نسخهٔ پیکاپ بوده و ۵٫۰۴ متر طول دارد. این کراس‌اوور سه ردیفه همچنین ۲۰ کیلوگرم هم از مدل R1T سبک‌تر است. R1S در داخل از یک نمایشگر ۱۲٫۳ اینچی به‌عنوان صفحه آمپر دیجیتالی، یک صفحه‌نمایش ۱۵٫۶ اینچی برای ارائهٔ سیستم اطلاعاتی-سرگرمی و یک صفحه‌نمایش لمسی ۶٫۸ اینچی برای سرنشینان عقب برخوردار است. ریویان این کراس‌اوور الکتریکی را به تکنولوژی رانندگی خودران سطح سه هم مجهز کرده است.

ریویان R1S در ابتدا تنها در نسخه‌های میانی و بالایی به بازار عرضه خواهد شد. قیمت این کراس‌اوور الکتریکی از ۶۵ هزار دلار آغاز می‌شود (بعد از کسر مشوق‌های مالیاتی فدرال) و تحویل نخستین نمونه‌های آن از اواخر سال ۲۰۲۰ آغاز خواهد شد. اگر همه‌چیز طبق برنامه پیش برود، ریویان R1S می‌تواند به رقیب سرسختی برای تسلا مدل X و سایر کراس‌اوورهای الکتریکی بازار تبدیل شود.

 

با پوشش کامل و لحظه‌به‌لحظهٔ اخبار و رویدادهای نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس ۲۰۱۸ همراه شما هستیم

 

 


از نظر برخی افراد، تنها چیز بهتر از راندن یک پورشه ۹۱۱ جدید راندن مدل روباز این خودرو است! به همین دلیل است که احتمال موفقیت نسل جدید پورشه ۹۱۱ کابریولت همچون نسل پیشین بالاست.


ما به خوبی می‌دانیم که نسل جدید این خودروی روباز چه شکلی خواهد داشت چراکه قبلاً تصاویر جاسوسی زیادی از نسخه‌های پیش‌تولیدی آن منتشر شده است.


البته حالا که نسل جدید این خودروی نمادین به‌صورت رسمی در نمایشگاه لس‌آنجلس ۲۰۱۸ آشنا شده‌ایم بنابراین می‌توانیم گمانه‌زنی بهتری درباره‌ی ۹۱۱ کانورتیبل جدید داشته باشیم. البته این کار را آکسیانوف نیکیتا برای ما انجام داده است.


رندر طراحی شده توسط این هنرمند کاملاً سرراست بوده و احتمالاً بسیار هم دقیق خواهد بود چراکه اشتباه چندانی در طراحی او به چشم نمی‌خورد. چیزی که درباره‌ی این رندر دوست‌داشتنی جلوه می‌کند نمای سه‌چهارم عقب است که واقعاً نسل جدید این خودرو را شیک و عضلانی نشان می‌دهد.


دلیل این جذابیت بالا احتمالاً به خاطر چراغ نواری افقی مشابه میشن E است که در محصولات جدید پورشه همچون کاین، ماکان و پانامرا هم بکار رفته است. البته نباید از قوس‌های چرخ عضلانی و فرم دار عقب هم غافل شد.


اگرچه در خبرهای پیشین آمده مدل کانورتیبل این خودرو به همراه نسخه‌ی کوپه‌ی ۹۹۲ عرضه خواهد شد اما فعلاً که این‌گونه نبوده ولی انتظار می‌رود در آینده‌ی نزدیک شاهد رونمایی از آن باشیم.


با معرفی هفتمین نسل ب‌ام‌و سری ۳ جدید، طرفداران خودروهای پرفورمنس در سراسر جهان بی‌صبرانه منتظر پدیدار شدن نسل جدید M3 هم هستند؛ و اگرچه انتظار برای رونمایی این خودرو کمی به درازا کشیده اما ب‌ام‌و با معرفی نسخه‌ای دیگر از سری ۳ انتظار را برای ما آسان‌تر کرده است.


این خودرو M340i جدید نام دارد و قوی‌ترین سری ۳ غیر M تاریخ محسوب می‌شود. در قلب خودرو یک پیشرانه‌ی ۶ سیلندر ۳ لیتری با توربوی توئین اسکرولی قرار گرفته که قدرت آن ۳۸۲ اسب بخار و گشتاورش نیز ۵۰۰ نیوتون متر می‌باشد. قدرت این خودرو بیشتر از دو نسل اخیر M3 بوده و گشتاورش نیز بیشتر از نسل پیشین می‌باشد.


مشخصات کامل این خودرو هنوز منتشر نشده اما ب‌ام‌و می‌گوید مدل M340i xDrive جدید قادر است تنها در عرض ۴٫۲ ثانیه از سکون به سرعت ۹۶ کیلومتر در ساعت برسد. همچون اکثر محصولات آلمانی، حداکثر سرعت این نسخه به‌صورت الکترونیکی به ۲۵۰ کیلومتر در ساعت محدود شده است.


نیروی پیشرانه از طریق یک گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک به چرخ‌های عقب یا تمامی چرخ‌ها منتقل می‌شود. مدل M340i همچنین دارای سیستم تعلیق M اسپورت و تنظیمات فعال با دامپرهای جدید، دیفرانسیل با کنترل الکترونیکی، سیستم فرمان متغیر و ترمزهای ارتقا یافته می‌باشد.


همان‌گونه که مشاهده می‌کنید M340i از ویژگی‌های بصری متمایزی در بدنه و کابین برخوردار است. قیمت این خودرو فعلاً اعلام نشده اما نسخه‌ی پرفورمنس جدید سری ۳ تابستان سال آینده وارد بازار خواهد شد.


این روزها میتسوبیشی در حال ساخت و عرضهٔ خودروهای نوآورانه است. این فرایند با اوتلندر پلاگین‌هیبریدی آغاز شد که بخشی از بازار را در اختیار گرفت که هیچ خودروی دیگری در آن حضور نداشت. پس‌ازآن، مدل اکلیپس کراس با ظاهر مدرن و تکنولوژی بروز با هدف تصاحب بخشی از بازار به‌سرعت در حال رشد کراس‌اوورهای کامپکت به بازار آمد. یکی از جدیدترین محصولات این شرکت ژاپنی نیز مدل پاجرو اسپرت است که در بازار بریتانیا با نام شوگان اسپرت عرضه می‌شود. این یک اس‌یووی هفت‌نفره است که روی کارایی تطبیق‌پذیری تمرکز دارد؛ اما آیا این اس‌یووی تازه‌وارد می‌تواند گام دیگری در تکامل میتسوبیشی بردارد؟ برای فهمیدن پاسخ این سؤال، پاجرو اسپرت در برابر نسل جدید هیوندای سانتافه قرار گرفته است.

درحالی‌که پاجرو اسپرت به‌تازگی به سبد محصولات میتسوبیشی در بریتانیا اضافه شده است، سانتافهٔ سابقهٔ بسیار بیشتری دارد. البته این کراس‌اوور کره‌ای هم به‌تازگی بروز شده تا توانایی رقابت خود را حفظ کند. در نسل جدید سانتافه، به‌منظور بهبود رفتار جاده‌ای خودرو، اصلاحاتی در شاسی صورت گرفته درحالی‌که در داخل آن‌هم تجهیزات بیشتری ارائه شده است؛ اما این دو ماشین در این رقابت تنها نیستند و هردو در برابر یکی از محبوب‌ترین خودروهای این کلاس یعنی اشکودا کودیاک قرار می‌گیرند. کودیاک ثابت کرده که خودرویی جادار، باصرفه و راحت است اما بااین‌حال آیا می‌تواند در رویارویی با شاسی‌بلندهای هفت‌نفرهٔ جدید بازار همچنان تاج پادشاهی خود را حفظ کند؟ در این آزمون به دنبال بهترین ترکیب از کارایی، راحتی و تجهیزات هستیم درحالی‌که خودروی برنده باید ارزش بالایی هم در برابر مبلغ پرداختی داشته باشد.

شروع رقابت

میتسوبیشی پاجرو اسپرت

پاجرو اسپرت اس‌یووی بزرگی است که بشدت نیاز به اثبات خود دارد. با قیمت ۳۹,۷۷۵ پوند در بالاترین تیپ، این خودرو باید کارایی، تکنولوژی و راحتی زیادی را ارائه کند تا بتواند در برابر رقبا عرض‌اندام نماید. برای این اس‌یووی ژاپنی هیچ آپشنی قابل سفارش نیست زیرا به‌صورت استاندارد کاملاً مجهز است اما آیا این‌ها برای پیروزی در این رقابت کافی است؟ پاجرو اسپرت از ساختار سنتی بدنه روی شاسی استفاده می‌کند که این موضوع نه‌تنها موجب ارتفاع بیشتری آن نسبت به رقبا شده بلکه سواری و هندلینگ ضعیف را هم به همراه داشته است. به همین دلیل، سواری خودرو هیچ‌گاه صاف و روان نیست و همواره با تکان همراه است. تنها در جاده‌های بسیار صاف است که پاجرو اسپرت تکان ندارد.

سواری این اس‌یووی سه ردیفه در سرعت‌های پایین ضعیف بوده و در بزرگراه‌ها نیز پرسروصدا و ناراحت است. البته در سرعت‌های بالا تکان‌ها کاهش یافته و سواری کمی بهتر می‌شود. این در حالی است که هیوندای و اشکودا سواری بسیار راحت و آرامش‌بخشی را ارائه می‌کنند. همچنین ارتفاع زیاد تعلیق و سواری ناراحت، لذت رانندگی پاجرو اسپرت را بسیار کاهش داده است. هرچند از این اس‌یووی انتظار چابکی یک خودروی اسپرت مدرن نمی‌رود اما در پیچ‌ها بادی رول زیادی دارد که موجب می‌شود در جاده‌های پیچ‌درپیچ بسیار کندتر از خودروهایی حرکت کند که با ایمنی و راحتی پیچ‌ها را پشت سر می‌گذارند.

هنگام رانندگی، بدنهٔ سنگین پاجرو اسپرت حرکات ناخوشایند زیادی دارد و در ترمز گیری و شتاب گیری‌ها همانند یک قایق به جلو و عقب متمایل می‌شود. این هندلینگ در پیکاپ‌های بدون بار قابل‌قبول است اما در یک اس‌یووی خانوادگی با قیمتی نزدیک به ۴۰ هزار پوند ضعیف و ناخوشایند خواهد بود. از سوی دیگر، در آزمایش شتاب صفر تا ۹۶ کیلومتر بر ساعت، میتسوبیشی آهسته‌ترین خودرو بود که این عملکرد در برخی آزمایش‌های شتاب گیری در دنده‌های بالاتر نیز دیده شد. مثلاً در رسیدن از سرعت ۵۰ به ۸۰ کیلومتر بر ساعت بازهم کُندترین عضو گروه بود و آزمایش رسیدن از سرعت ۸۰ به ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت با دندهٔ پنج را نیز مثل اشکودا ظرف ۶٫۴ ثانیه انجام داد درحالی‌که این زمان برای هیوندای ۵٫۷ ثانیه بود.

گیربکس اتوماتیک پاجرو اسپرت در رانندگی‌های معمول عملکرد روانی دارد اما تعویض دنده‌ها بسیار کُند صورت می‌گیرد. پیشرانهٔ دیزلی حجیم این ماشین نیز خصوصاً در هنگام کارکرد درجا، بسیار پرسروصدا است؛ اما علیرغم همهٔ این معایب، اس‌یووی میتسوبیشی یک نقطهٔ قوت دارد که آن توانایی‌های آفرود بالا است. پاجرو اسپرت در این زمینه بسیار تواناتر از رقبا است اما تعداد کمی از خریداران از این توانایی‌ها استفاده می‌کنند درحالی‌که با چنین قیمتی آفرودرهای بسیار تواناتری هم قابل خریداری هستند.

هیوندای سانتافه

نسل جدید سانتافه بیش از هر زمان دیگری خود را در بازار مطرح کرده و پرچم‌دار کراس‌اوورهای هیوندای محسوب می‌شود (البته تا پیش از معرفی پالیسید). نمونهٔ مورد آزمایش از تیپ پریمیوم است که با قیمت ۴۰,۷۹۵ پوند، گران‌ترین نسخهٔ سانتافه محسوب می‌شود؛ اما آیا به‌روزرسانی‌ها و افزایش تجهیزات، قیمت بالای این خودرو را توجیه می‌کنند؟ برای اکثر افرادی که خودروهای خانوادگی بزرگ را خریداری می‌کنند، راحتی سواری بسیار اهمیت دارد و هیوندای در این زمینه قدرتمند عمل کرده است.

تنظیم نرم تعلیق خودرو روی جاده‌های خشن بسیار نرم آرام عمل می‌کند و در هر سرعتی به‌خوبی نواقص جاده را جذب می‌کند. همچنین کابین سانتافه نیز در سرعت‌های بالا ساکت است و حتی در بیشتر اوقات صدای پیشرانهٔ ۲٫۲ لیتری دیزلی به آن وارد نمی‌شود؛ بنابراین این کراس‌اوور کره‌ای قطعاً بسیار پالایش‌شده‌تر و راحت‌تر از پاجرو اسپرت پرسروصدا است. سانتافه از لحاظ کیفیت سواری با کودیاک برابری می‌کند اما فرمان بی‌حس و بادی رول زیاد موجب شده رانندگی آن در جاده‌های پیچ‌درپیچ به‌خوبی اشکودا نباشد. بااین‌حال درحالی‌که پاجرو اسپرت از هندلینگ ضعیف رنج می‌برد، کنترل خوب وزن سانتافه، هندلینگ قابل‌احترامی را ارائه می‌کند.

موتور دیزلی این کراس‌اوور کره‌ای نیز نه‌تنها بیشتری قدرت را در بین شرکت‌کنندگان این رقابت دارد بلکه با ۴۴۰ نیوتن متر گشتاور در ۱۷۵۰ rpm، بیشتری کشش را در دورهای پایین ارائه می‌کند. به همین دلیل هرچند سانتافه با وزن ۱۸۹۵ کیلوگرم در برخی آزمون‌های شتاب در پس کودیاک قرار گرفت اما در سایر آزمون‌ها سریع‌ترین بود. این کراس‌اوور میان سایز کره‌ای ظرف ۹٫۴ ثانیه از صفر به سرعت ۹۶ کیلومتر در ساعت رسید که ۱٫۱ ثانیه کُندتر از اشکودا بود اما از میتسوبیشی سنگین‌وزن سریع‌تر عمل کرد. در آزمایش رسیدن از سرعت ۵۰ به ۸۰ کیلومتر بر ساعت نیز سانتافه کُندتر از کودیاک عمل کرد چون گیربکس آن به سریعی گیربکس DSG اشکودا دنده‌ها را عوض نمی‌کند.

به همین دلیل، درحالی‌که کودیاک این آزمایش را با زمان ۸ ثانیه پشت سر گذاشت، سانتافه زمان ۹٫۴ ثانیه را به ثبت رساند و پاجرو اسپرت هم با ۱۰٫۵ ثانیه ضعیف‌ترین عملکرد را داشت. البته سانتافه در برخی دنده‌ها عملکرد بهتری دارد. مثلاً این ماشین با دندهٔ چهار ظرف تنها ۴٫۴ ثانیه از سرعت ۵۰ به ۸۰ کیلومتر بر ساعت رسید درحالی‌که میتسوبیشی این کار را در ۴٫۵ ثانیه و اشکودا در ۶٫۴ ثانیه انجام داد. در آزمون رسیدن از سرعت ۸۰ به ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت با دندهٔ پنج نیز سانتافه با زمان ۵٫۷ ثانیه بهترین عملکرد را به نمایش گذاشت.

اشکودا کودیاک

اشکودا کودیاک خودرویی است که به‌عنوان رهبر این کلاس شناخته می‌شود. نمونهٔ مورد آزمایش از تیپ اسپرت‌لاین با پیشرانهٔ ۲ لیتری ۱۹۰ اسب بخاری، گیربکس DSG و سامانهٔ چهارچرخ محرک است تا از لحاظ تجهیزات با دو رقیب دیگر هم‌خوانی داشته باشد. این خودرو گران‌ترین نسخهٔ کودیاک محسوب می‌شود اما با قیمت ۳۷,۵۹۰ پوند هنوز هم ارزان‌ترین عضو گروه به‌حساب می‌آید. پیشرانهٔ این خودرو در نوع خود روان بوده و چه در حالت درجا و چه هنگام حرکت بسیار آرام‌تر از پیشرانهٔ پرسروصدای میتسوبیشی است. این موتور ۲ لیتری چهار سیلندر دیزلی در بسیاری از دیگر محصولات گروه فولکس‌واگن هم مورداستفاده قرار می‌گیرد.

کودیاک در بسیاری از آزمون‌های شتاب گیری رقبا را مغلوب کرد که دلیل عمدهٔ این عملکرد، برخورداری از کمترین وزن در بین شرکت‌کنندگان است. این کراس‌اوور اهل جمهوری چک ظرف ۸٫۳ ثانیه از صفر به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت رسید که ۱٫۱ ثانیه از هیوندای و ۲٫۱ ثانیه از میتسوبیشی سریع‌تر است. به دلیل سرعت بالای تعویض دندهٔ گیربکس دوکلاچه، کودیاک در آزمایش رسیدن از سرعت ۵۰ به ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت هم سریع‌ترین عملکرد را داشت درحالی‌که در رسیدن از سرعت ۵۰ به ۸۰ کیلومتر بر ساعت با دندهٔ سه، با ثبت زمان ۳٫۲ ثانیه، رقبا را مغلوب کرد. میتسوبیشی و هیوندای این آزمایش را به ترتیب ظرف ۴ و ۳٫۶ ثانیه انجام دادند.

بااین‌حال در شتاب گیری با دنده‌های بالاتر، کودیاک از رقبا عقب می‌ماند به‌گونه‌ای که با دندهٔ هفت، ظرف ۱۶٫۴ ثانیه از سرعت ۸۰ به ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت رسید درحالی‌که پاجرو اسپرت و سانتافه برای این کار به ترتیب به ۹٫۱ و ۹٫۳ ثانیه زمان نیاز داشتند. از سوی دیگر اما در بین این سه خودرو، در پیچ‌ها کودیاک بهترین عملکرد را داشته و فرمان آن دقیق‌تر از رقبا عمل می‌کند. البته این به معنی قربانی کردن راحتی نیست زیرا این کراس‌اوور میان سایز سواری بسیار خوبی را ارائه می‌کند. هرچند به خاطر رینگ‌های بزرگ‌تر تیپ اسپرت‌لاین، با کودیاک در سرعت‌های بالا دست‌اندازهای بزرگ بیشتر از سانتافه احساس می‌شوند اما بااین‌حال به‌مراتب عملکرد بهتری نسبت به پاجرو اسپرت دارد.

موقعیت راننده در کودیاک راحت است اما ممکن است پاهای افراد بلندقد به ستون فرمان برخورد کند. همچنین با توجه به اینکه پیشرانهٔ اشکودا حداکثر گشتاور خود را در دور پایین ۱۷۵۰ rpm ارائه می‌کند، نیازی به راننده در دنده‌های سنگین نیست که این ویژگی به پالایش سواری خودرو کمک می‌کند. این موتور دیزلی در سرعت‌های پایین بی‌صدا کار می‌کند و فقط هنگامی‌که پا تا انتها روی پدال گاز فشار داده شود صدای آن برمی‌خیزد؛ بنابراین تجربهٔ رانندگی با کودیاک به سانتافه شباهت دارد که آن‌هم گشتاور زیادی را در دورهای پایین ارائه می‌کند درحالی‌که پیشرانهٔ پاجرو اسپرت حداکثر گشتاور هود را تا پیش از ۲۵۰۰ rpm در اختیار راننده قرار نمی‌دهد.

نتیجه

مقام اول: اشکودا کودیاک

این گران‌ترین نسخهٔ کودیاک محسوب می‌شود اما هنوز هم به میزان قابل‌توجهی ارزان‌تر از دو رقیب دیگر این رقابت است. این یعنی کودیاک بیشتری ارزش در برابر قیمت را دارد. علاوه بر این، کراس‌اوور میان سایز اشکودا در این رقابت جادارترین خودرو بوده و بهترین رانندگی و کم‌ترین هزینه‌های نگهداری را دارد؛ بنابراین به‌وضوح کودیاک پیروز این رقابت خواهد بود و همچنان تاج برترین کراس‌اوور هفت‌نفرهٔ بازار را بر سر خواهد داشت.

مقام دوم: هیوندای سانتافه

جدیدترین نسخهٔ سانتافه بهترین نسخهٔ آن است. این خودروی راحتی است که کابین آن بهبود یافته و تجهیزات استاندارد بیشتری را حتی نسبت به رقبای پریمیوم ارائه می‌کند. علاوه بر این، سانتافه کراس‌اوور جاداری بوده و از سیستم اطلاعاتی-سرگرمی عالی‌ای برخوردار است؛ اما قیمت بالا، ارزش آن در برابر مبلغ پرداختی را کاهش می‌دهد و هزینه‌های نگهداری آن‌را هم تحت تأثیر قرار می‌دهد.

مقام سوم: میتسوبیشی پاجرو اسپرت

برای کسانی که خواهان یک اس‌یووی هفت‌نفرهٔ توانمند با قابلیت‌های آفرود واقعی هستند، پاجرو اسپرت گزینهٔ مناسبی محسوب می‌شود اما برای جاده‌های معمولی، این انتخاب خوبی نیست. سواری ناراحت، کابین ارزان‌قیمت و پیشرانهٔ پرسروصدا موجب شده این اس‌یووی ژاپنی خودرویی قدیمی احساس گردد. پاجرو اسپرت با وجود اینکه بزرگ‌ترین عضو گروه محسوب می‌شود اما به جاداری رقبا نیست.

 

مشخصات فنی

 

اشکودا کودیاک

هیوندای سانتافه

میتسوبیشی پاجرو

قیمت پایه ۳۷,۵۹۰ پوند ۴۰,۷۹۵ پوند ۳۹,۷۷۵ پوند
قیمت تست‌شده ۳۹,۵۸۰ پوند ۴۱,۴۸۵ پوند ۴۰,۴۲۵ پوند
پیشرانه ۲ لیتری ۴ سیلندر ۲٫۲ لیتری ۴ سیلندر ۲٫۴ لیتری ۴ سیلندر
قدرت ۱۹۰ اسب بخار ۲۰۰ اسب بخار ۱۸۰ اسب بخار
گشتاور ۴۰۰ نیوتن متر ۴۴۰ نیوتن متر ۴۳۰ نیوتن متر
گیربکس ۷ سرعته دوکلاچه ۸ سرعته اتوماتیک ۸ سرعته اتوماتیک
محور محرک چهارچرخ چهارچرخ چهارچرخ
طول ۴٫۶۹ متر ۴٫۷۷ متر ۴٫۷۸ متر
فاصلهٔ محوری ۲٫۷۹ متر ۲٫۷۶ متر ۲٫۸۰ متر
وزن ۱۷۲۰ کیلوگرم ۱۸۹۵ کیلوگرم ۲۱۰۵ کیلوگرم
ظرفیت بکسل ۲ تن ۲ تن ۳٫۱ تن
حجم صندوق بار ۲۷۰/۵۶۰/۲۰۰۵ لیتر ؟/۵۴۷/۱۶۲۵ لیتر ۱۳۱/۵۰۲/۱۴۸۸ لیتر
ظرفیت باک ۶۰ لیتر ۷۱ لیتر ۶۸ لیتر
شتاب صفر تا ۹۶ ۸٫۳ ثانیه ۹٫۴ ثانیه ۱۰٫۴ ثانیه
حداکثر سرعت ۲۰۷ کیلومتر/ساعت ۲۰۴ کیلومتر/ساعت ۱۸۰ کیلومتر/ساعت
ترمز از ۹۶ کیلومتر ۳۶٫۹ متر ۳۴٫۵ متر ۳۷٫۴ متر
مصرف سوخت اعلامی ۵٫۷ لیتر (ترکیبی) ۶٫۲ لیتر (ترکیبی) ۸٫۶ لیتر (ترکیبی)
مصرف سوخت آزمون ۷٫۲ لیتر (ترکیبی) ۸٫۱ لیتر (ترکیبی) ۹٫۸ لیتر (ترکیبی)

 

 

منبع: AutoExpress

 


کراس اوورها و پیکاپ ها این روزها بسیار محبوب شده‌اند.

سال میلادی ۲۰۱۸ کم‌کم به پایان می‌رسد و الان زمانی مناسب برای آشنایی با پرفروش‌ترین خودروهای سال می‌باشد. خودروسازان آمار فروش خود را تا پایان ماه اکتبر منتشر کرده‌اند اما با این وجود هم می‌توانیم وضعیت بازار را مشاهده نماییم. اگر پیش از این نمی‌دانستید باید بگوییم کراس اوورها، شاسی بلندها و پیکاپ ها بازار خودروی آمریکا را در اختیار خود گرفته‌اند.

  1. هیوندای الانترا

فروش: ۱۶۷۱۹۱ دستگاه

هیوندای الانترا آخرین رتبه‌ی لیست ۲۰ تایی ما را به خود اختصاص داده است. این خودرو برای مدل سال ۲۰۱۹ خود ظاهر متفاوتی داشته و نمای جلوی بازنگری شده و فرم تیزتر را به نمایش گذاشته است. این خودروساز کره‌ای همچنین برخی تکنولوژی‌های جدید را در الانترا بکار برده است. از جمله این سیستم‌ها می‌توان به پیشگیری از برخورد جلو، دستیار حفظ خودرو بین خطوط و هشدار توجه راننده اشاره کرد.

  1. نیسان آلتیما

فروش: ۱۸۰۰۰۵ دستگاه

نسل جدید نیسان آلتیما به عنوان مدل سال ۲۰۱۹ عرضه شده و این سدان هم‌اکنون دارای ظاهری چشمگیرتر و جلوپنجره‌ی V شکل خاص محصولات نیسان می‌باشد. این خودروساز همچنین بازنگری‌های مهمی در بخش تکنولوژی و زیرساخت خودرو انجام داده که یکی از آن‌ها عرضه‌ی پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۲ لیتری توربو با نسبت تراکم قابل‌تغییر است. سیستم‌های کمک‌راننده‌ی بیشتری هم به‌صورت استاندارد در آلتیما بکار رفته که عبارت‌اند از دستیار نوربالا، هشدار خروج از خط، پایش نقاط کور و ترمز اضطراری خودکار.

  1. نیسان سنترا

فروش: ۱۸۲۷۵۸ دستگاه

اگرچه کراس اوورها طرفداران بسیار زیادی دارند اما مردم همچنان به خرید خودروهای کوچک روی خوش نشان می‌دهند. با فروش ۱۸۲۷۵۸ دستگاهی در بازه زمانی ژانویه تا اکتبر سال ۲۰۱۸، سنترا رتبه هجدهم را به خود اختصاص داده است. نسل جدید سنترا ظاهر در سال آینده عرضه خواهد شد.

  1. جیپ گرند چروکی

فروش: ۱۸۵۷۶۲ دستگاه

در طول چندین دهه‌ای که گذشته گرند چروکی در بازار خودرویی آمریکا به عنوان یک شاسی‌بلند توانا که تجهیزات لوکس را با توانایی عبور از مسیرهای خشن ترکیب کرده شناخته می‌شود.

  1. جیپ چروکی

فروش: ۱۹۸۳۴۱ دستگاه

جیپ چروکی امسال به‌روز شده و ظاهر سنتی و مرسوم‌تری در دماغه دارد. پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۲ لیتری توربو با قدرت ۲۷۰ اسب بخاری و گشتاور ۴۰۰ نیوتون متری هم وارد میدان شده است.

  1. تویوتا هایلندر

فروش: ۲۰۱۲۴۷ دستگاه

تویوتا هایلندر در مدل سال ۲۰۱۷ خود فیس لیفت شده و فروش ۲۰۱۲۴۷ دستگاهی آن نشان می‌دهد که مردم باید به دنبال ظاهر جدیدی باشند.

  1. جیپ رانگلر

فروش: ۲۰۴۲۶۹ دستگاه

نسل جدید این شاسی‌بلند نمادین هم‌اکنون عرضه شده و البته نسخه‌ی پیکاپ آن با نام گلادیاتور هم سال آینده وارد نمایندگی‌های فروش خواهد شد. بی‌شک خودروهای راحت‌تری در مقایسه با رانگلر در این لیست حضور دارند اما تعداد معدودی از آن‌ها می‌توانند در خارج از جاده به پای رانگلر برسند.

  1. تویوتا تاکوما

فروش: ۲۰۴۴۴۳ دستگاه

برخی افراد به دنبال حمل‌ونقل افراد و وسایل هستند اما نیازی به ابعاد بزرگ یا مصرف سوخت بالای پیکاپ های بزرگ‌تر ندارند. اینجاست که مدل‌های میان سایزی همچون تویوتا تاکوما مزیت‌های خود را نشان می‌دهند.

  1. فورد اکسپلورر

فروش: ۲۱۸۸۰۵ دستگاه

فورد اکسپلورر یک شاسی‌بلند بی حاشیه و تواناست که می‌تواند کل اعضای خانواده را حمل کرده، ظرفیت یدک کشی خوبی داشته باشد و حتی در آفرود هم بدرخشد. فورد به زودی با معرفی نسخه‌ی ST که قدرت بیش از ۴۰۰ اسب بخار دارد کمی هم به فکر جوان‌ها خواهد بود.

  1. فورد اسکیپ

فروش: ۲۳۰۵۶۵ دستگاه

نسل جدید این خودرو در سال ۲۰۱۹ معرفی خواهد شد اما نسل فعلی نیز فروش خوبی را تجربه می‌کند. با فروش ۲۳۰۵۶۵ دستگاهی، اسکیپ کمتر از ۱۰ هزار دستگاه فاصله با خودروی رتبه دهم داشته است.

  1. هوندا آکورد

فروش: ۲۳۹۰۷۷ دستگاه

اولین خودروی تاپ ۱۰ این لیست هوندا آکورد است که خودروی سال ۲۰۱۸ آمریکای شمالی بوده اما فروش پایین آن هوندا را مجبور ساخت تولید آکورد در ماه آوریل را کاهش دهد.

  1. تویوتا کرولا

فروش: ۲۵۷۱۸۸ دستگاه

تویوتا نسل جدید کرولا سدان را همین چند روز پیش معرفی کرده اما مدل فعلی نیز جزو پرفروش‌ترین خودروهای آمریکا در سال جاری بوده است. زمانی که کرولا سدان جدید در سال ۲۰۱۹ وارد بازار شود خریداران آمریکایی برای اولین بار خواهند توانست نسخه هیبریدی آن را هم انتخاب کنند.

  1. هوندا سیویک

فروش: ۲۷۷۴۸۶ دستگاه

سیویک یکی از آشناترین محصولات برای آمریکایی‌ها بوده و همچنین فروش بالایی را تجربه می‌کند. مدل سال ۲۰۱۹ این کوپه و سدان ژاپنی تغییرات ظاهری بسیار کمی داشته‌اند. خبر مهم اینکه بسته ایمنی و کمک‌راننده‌ی هوندا به‌صورت استاندارد در همه‌ی تریم ها بکار رفته که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به ترمز پیشگیری از برخورد، هشدار برخورد از جلو، پیشگیری از خروج خودرو از مسیر، دستیار حفظ خودرو بین خطوط و کروز کنترل تطبیقی اشاره کرد.

  1. تویوتا کمری

فروش: ۲۸۹۸۰۱ دستگاه

بازار خودروهای سنتی همچون گذشته پرفروغ نیست. شاهد این مدعا هم پرفروش‌ترین سدان آمریکاست که در رتبه‌ی هفتم قرار گرفته است. جدیدترین نسل کمری از هر جنبه‌ای قوی‌تر شده اما بازار به دنبال کراس اوورهای قدبلند است. حتی تویوتا در حال کاهش تولید کمری به خاطر استقبال زیاد از شاسی بلندها می‌باشد.

  1. هوندا CR-V

فروش: ۳۰۵۴۵۴ دستگاه

جدیدترین نسل این کراس اوور از سال ۲۰۱۷ تاکنون در بازار حضور دارد. با فروش ۳۰۵۴۵۴ دستگاهی، هوندا کمتر از ۵۰ هزار دستگاه فاصله با پرفروش‌ترین خودروی این کلاس دارد.

  1. نیسان روگ

فروش: ۳۳۷۷۲۷ دستگاه

بازهم یک کراس اوور دیگر! با فروش ۳۳۷۷۲۷ دستگاهی، نیسان روگ اندکی فاصله با رتبه یک این کلاس دارد و نیسان روگ ۲۰۱۹ با توجه به تجهیزات استاندارد بیشتر انتخاب بهتری برای خانواده‌ها محسوب می‌شود. از جمله‌ی تکنولوژی‌های این خودرو می‌توان به نوربالای خودکار، هشدار خروج از مسیر، هشدار ترافیک عقب، ترمز عقب خودکار، هشدار نقاط کور و ترمز اضطراری خودکار اشاره کرد.

  1. تویوتا راو ۴

فروش: ۳۵۳۱۴۹ دستگاه

راو ۴ همچنان خوب می‌فروشد. البته این خودرو جنگ تنگاتنگی با نیسان روگ داشته و البته هنوز سال میلادی به پایان نرسیده است. راو ۴ با نسل جدید خود وارد میدان شده و قطعاً با استقبال زیادی روبرو خواهد شد.

  1. شورولت سیلورادو

فروش: ۴۲۴۴۰۳ دستگاه

جنرال موتورز بجای آمار فروش ماهانه‌ی خود اقدام به انتشار آمار سه‌ماهه می‌کند. به این ترتیب اطلاعات فروش این خودروساز تنها تا دوم اکتبر در دسترس بوده درحالی‌که دیگر خودروسازان کل ماه اکتبر را در نظر گرفته‌اند. اعداد فروش شورولت سیلورادو ترکیبی از مدل‌های ۱۵۰۰ و نسخه‌های ۲۵۰۰ و ۳۵۰۰ پیکاپ HD می‌باشد. حتی با وجود روش گزارش متفاوت، پیکاپ ها احتمالاً سه رتبه اول پرفروش‌ترین خودروهای آمریکا را به خود اختصاص خواهند داد.

  1. پیکاپ های رم

فروش: ۴۲۴۷۶۹ دستگاه

پیکاپ های رم با فاصله‌ای اندک جلوتر از پیکاپ شورولت در سال ۲۰۱۸ قرار گرفته‌اند اما در نظر داشته باشید که فیات-کرایسلر یک ماه بیشتر را گزارش کرده است. آمار فروش رم ترکیبی از مدل محبوب ۱۵۰۰ و نسخه‌های هوی دیوتی همچون ۲۵۰۰ و ۳۵۰۰ می‌باشد.

  1. فورد سری F

فروش: ۷۴۹۴۵۶ دستگاه

فورد سری F همچنان به فروش بالای خود ادامه می‌دهد و به احتمال بسیار زیاد برای چهل و دومین سال عنوان پرفروش‌ترین خودروی سال را به خود اختصاص خواهد داد. همانند دیگر پیکاپ سازان، فورد فروش مدل‌های گوناگون این پیکاپ را از هم جدا نکرده بنابراین فروش این سری ترکیبی از مدل‌های F-150 و نسخه‌های سوپردیوتی همچون F-250 و F-350 می‌باشد.

هسکوارنا FS 450: ایستاده درغبار

بدون دیدگاه


اگر شما یک راننده حرفه‌ای سرسخت هستید و در نظر دارید تفریح جدیدی را آزمایش کنید، باید به دنبال روشی باشید که مفرح‌تر از رانندگی در پیست‌های کارتینگ باشد. این دلیل به وجود آمدن FS 450 است.


FS 450 اجازه تردد در خیابان‌ها را ندارد. می‌توانید بعد از پرداخت ۱۰۷۹۹ دلار آن را سوار وانت کنید، به نزدیک‌ترین پیست کارتینگ بروید و مسیر پیست را به خاک و خون بکشید.


پرکردن باک ۷ لیتری و تنظیم فشار باد لاستیک‌های بریجستون آن‌، چنان آسان است که لبخندی به پهنای صورت بر لبان صاحب آن می‌کارد.


برای سال ۲۰۱۹ هسکوارنا تغییرات زیادی روی این قهرمان مسابقات سوپر کراس ایجاد کرده است. احتمالاً تمام موتورسیکلت دوستان فهمیده‌اند که این موتورسیکلت بر اساس مدل FC 450 هسکوارنا ساخته‌شده است. تمام اجزای این موتورسیکلت به‌روزرسانی شده‌اند البته به‌غیراز لاستیک‌ها و ترمز جلو.


شاسی محکم بارنگ آبی تیره هرکسی را جذب خود می‌کند.


موتور آب‌خنک با حجم ۴۴۹ سی‌سی به سر سیلندر جدیدی مجهز شده و باعث کاهش ۵۰۰ گرمی در وزن شده است. سیستم زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌ها باعث افزایش ضریب تراکم شده است که در هنگام مواجهه با چسبندگی زیاد آسفالت به درد می‌خورد. جعبه‌دنده پنج سرعته و کلاچ لغزشی جدید آن انحصاراً برای این مدل ساخته‌شده است. هسکوارنا ادعا می‌کند که این موتور ۶۳ اسب بخار توان ایجاد می‌کند. این موتور قادر به نابود کردن لاستیک آن‌هم تنها در ۶۰ ثانیه است.


استارت الکتریکی به معنی آن است که روشن کردن موتور به‌آسانی فشردن تنها یک دکمه است. باتری لیتیومی ازجمله تجهیزاتی است که در سال ۲۰۱۹ به همراه این موتورسیکلت عرضه می‌گردد.


موتور ۴۵۰ سی‌سی چهار سوپاپ تک سیلندر این موتورسیکلت به‌طور وحشیانه‌ای دور می‌گیرد. به همین خاطر بر روی فرمان کلیدی برای انتخاب بین دو سبک قدرت موتور تعبیه‌شده است. سبک اول باعث تولید حداکثر قدرت می‌شود که البته ما آن را ترجیح می‌دهیم و سبک دوم کمی موتور را رام‌تر می‌کند. در کنار این کلید، کلیدی برای روشن و خاموش کردن سیستم کنترل کشش و کنترل شتاب گیری نیز تعبیه‌شده است.


ضریب دنده‌ها با هماهنگی با موتور توان آن را به‌سرعت تبدیل به حرکت روبه‌جلو می‌کنند. این موتورسیکلت سرعت‌سنج ندارد ولی ما حدس می‌زنیم که حداکثر سرعت آن در دنده آخر به حدود ۱۴۵ کیلومتر بر ساعت برسد.
شیفتر دنده بسیار نرم عمل می‌کند که البته برای تعویض‌های پیاپی پیست امری ضروری است. دسته کلاچ با فشار کمی کار خود را انجام می‌دهد به همین خاطر سنگین کردن دنده‌ها در هرزمانی امکان‌پذیر است. این قابلیت برای عبور از پیچ باحالت دریفت بسیار کارآمد خواهد بود.


کمک‌فنرهای بادی این موتورسیکلت در جاده‌های خاکی کارایی خود را از دست می‌دهند اما روی سطح آسفالت عملکردی عالی از خود نشان می‌دهند. سیستم تعلیق FS 450 دارای حسگرهای تشخیص مقدار ضربات است. با تغییر در تنظیمات کمک‌فنر تفاوت محسوسی در نحوه پاسخگویی به ناهمواری‌های مسیر ایجاد می‌شود.


نشیمنگاه موتورسیکلت پایین‌تر از نوع موتوکراس آن است. رینگ‌های ۲۱ و ۱۹ اینچی نیز جای خود را به رینگ‌های ۱۶٫۵ و ۱۷ اینچی آلپینا داده‌اند. دامنه حرکتی سیستم تعلیق این موتورسیکلت ۲۵ میلی‌متر از نوع کراس خود کمتر است. همچنین سرعت حرکت کمک‌فنرها به دلیل افزایش ضریب جذب انرژی کمتر از نوع مورداستفاده در موتوکراس است.


مقدار فشردگی دوشاخ بادی جلو با استفاده از یک پمپ که با دوشاخ یکپارچه است، بدون نیاز به ابزار خاصی قابلیت تنظیم دارد. درواقع هردو کمک فنر جلو وعقب با فشردن چند دکمه تنظیم می‌شوند.


کالیپر ترمز M50 ساخت برمبو به دیسک ۳۱۰ میلی‌متری مواج جلو متصل شده است. ترمز جلو قدرت زیادی دارد، اگر مهندسان این شرکت از دسته ترمز انواع خیابانی استفاده میکردند، عکس‌العمل تحاجمی آن کمتر می‌شد.


موتورسیکلتی بهتر از FS 450 با وزن ۱۰۳ کیلوگرم برای به خاک‌وخون کشیدن آسفالت ساخته نشده است.
می‌توان با خرید یک موتوکراس و نصب رینگ‌های ۱۷ اینچی و تغییر کلاچ، چیزی همچون این موتورسیکلت ساخت اما با این کار نمی‌توان به حتی به نزدیکی عملکرد این موتورسیکلت رسید. قابلیت‌های موتورسیکلت منحصربه‌فردند.

اگر می‌خواهید این موتورسیکلت را به دست بیاورید باید عجله کنید؛ تولید این موتورسیکلت محدود است.

منبع: motorcyclistonline


پس از پیش‌نمایشی که چندی قبل ارائه شد، حالا نیسان رسماً نسخهٔ فیس‌لیفت شدهٔ سدان ماکسیما را برای مدل ۲۰۱۹ در نمایشگاه لس‌آنجلس معرفی کرده است. به گفتهٔ معاون ارشد بخش فروش و بازاریابی نیسان آمریکای شمالی، ماکسیما یکی از مهم‌ترین محصولات برند نیسان محسوب می‌شود زیرا این باسابقه‌ترین نام نیسان بوده و در طول چهار دهه عمر خود، عملکرد، کیفیت و استایل جذاب را ارائه کرده است. ماکسیما ۲۰۱۹ در پنج تیپ مختلف شامل S، SV، SL، SR و پلاتینوم به بازار عرضه خواهد شد.

هرچند ماکسیما ۲۰۱۹ چندان متفاوت از نمونهٔ قبلی به نظر نمی‌رسد اما بااین‌حال تغییرات قابل‌توجهی در آن صورت گرفته است. با نگاه به نمای جلویی خودرو بلافاصله متوجه سپری جدید با دو مه شکن کوچک می‌شویم که در قابی مشکی‌رنگ جای گرفته‌اند. در چراغ‌های جلو هم تغییراتی صورت گرفته و با استفاده از LED، گرافیک داخلی پیچیده‌تری را به نمایش گذاشته‌اند؛ اما تغییرات ظاهری ماکسیما ۲۰۱۹ صرفاً به بخش جلویی آن محدود نشده و در عقب آن نیز اصلاحاتی صورت گرفته است مثل چراغ‌های عقب که بروز شده‌اند.

علاوه بر این، سپر عقب هم تغییراتی را تجربه کرده و در آن چهار سر اگزوز زیبا تعبیه شده که نمای اسپرتی را ایجاد کرده‌اند. در همین حال، نسخهٔ اسپرت‌تر ماکسیما SR به یک اسپویلر ظریف مجهز شده است. تمامی پنج تیپ ماکسیما با رینگ‌های جدیدی عرضه خواهند شد اما نیسان به‌طور اختصاصی برای تیپ پلاتینوم رینگ‌های ۱۹ اینچی ویژه‌ای را با نام «هایپر سیلور» طراحی کرده است. به لیست رنگ‌های بیرونی ماکسیما رنگ جدیدی بنام غروب خورشید نیز اضافه شده است.

در داخل ماکسیما فیس‌لیفت نیز نیسان تغییراتی جزئی را اعمال کرده که ازجملهٔ مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به صفحه آمپر، رو دری‌ها و پوشش سقف جدید به همراه متریال بهتر صندلی‌ها با دوخت متفاوت و همین‌طور بلندگوهای جدید در ستون‌های A اشاره کرد. البته بسیاری از این ویژگی‌ها در تیپ‌های مختلف خودرو باهم تفاوت دارند. تمامی تیپ‌ها به‌غیراز تیپ S اما به رادیوی ماهواره‌ای و ناوبری مخصوص نیسان مجهز هستند. همچنین برای تیپ‌های SR و پلاتینوم نیز پکیجی بنام Reserve قابل سفارش است که شامل طرح و تریم متفاوتی در صندلی‌ها و پوشش سقف و ستون‌ها می‌شود.

برای ماکسیمای جدید برای اولین بار پکیج ایمنی Safety Shield نیسان ارائه شده است. این پکیج شامل سیستم‌هایی چون ترمز اضطراری خودکار با قابلیت تشخیص عابر پیاده، هشدار نقاط کور، هشدار ترافیک عقب، هشدار خروج از خط، نوربالای خودکار و ترمز اتوماتیک عقب می‌شود. پکیج «سپر ایمنی» در تیپ پلاتینوم به‌صورت استاندارد ارائه می‌شود اما در تیپ‌های پایین‌تر با پرداخت هزینهٔ اضافی قابل سفارش خواهد بود.

در زیر کاپوت این سدان بروز شدهٔ ژاپنی اما همچنان همان پیشرانهٔ ۳٫۵ لیتری V6 قبلی قرار دارد که مثل قبل ۳۰۰ اسب بخار قدرت و ۳۵۳ نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. انتقال این نیرو به‌صورت استاندارد توسط یک گیربکس CVT صورت می‌گیرد. پذیرش سفارشات خرید ماکسیما ۲۰۱۹ از چند هفتهٔ دیگر آغاز می‌شود و از اواسط ماه دسامبر به نمایندگی‌های فروش خواهد رسید. هنوز قیمت‌گذاری این خودرو اعلام نشده است اما احتمالاً افزایشی جزئی را نسبت به قیمت پایهٔ کنونی ۳۳,۴۲۰ دلار تجربه خواهد کرد.

 

[دانلود ویدئو]

با پوشش کامل و لحظه‌به‌لحظهٔ اخبار و رویدادهای نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس ۲۰۱۸ همراه شما هستیم

 

آخرین دیدگاه‌ها

    دسته‌ها